بررسي مباني حمايت از علائم تجاري در فقه اماميه

زمينه و هدف: در هر نظام حقوقي، مباني و اصول حاكم بر آن ها از اهميت بسزايي برخوردار است. ابزار تفسير خلاءهاي نظام حقوقي در موارد تعارض، تزاحم، سكوت و اجمال توسل به اصول و قواعد مبنايي مي باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسي مباني حمايت از علائم تجاري در فقه اماميه است.مواد و روش ها: اين تحقيق از نوع نظري بوده و ‌روش آن به صورت توصيفي تحليلي مي‏باشد و ابزار جمع‏آوري اطلاعات نيز بصورت كتابخانه‏‌اي است.يافته ها: مصرف كنندگان با اعتماد به علائم تجارى به دنبال آن هستند تا محصولي را كه از كيفيت آن راضي بوده و يا كيفيت آن شهرت دارد پيدا كنند و نقش علامت تجارى در اين است كه مشترى را قادر مي‌سازد تا بدون نياز به جستجوى پر هزينه تجربه خريد خود را تكرار كند.ملاحظات اخلاقي: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعايت اصالت متون، صداقت و امانت داري رعايت شده است.نتيجه گيري: مي‌توان گفت علامت تجارى در تعيين نوع محصولي كه جامعه مصرف كننده انتخاب مي ‌نمايد نقشي حياتي ايفا مي كند. بررسي نظريه برنامه ‌ريزى اجتماعي به عنوان مبناي اصلي مالكيت فكري نشان مي دهد، كه حمايت از اين علائم در فقه شيعه كاملا پذيرفته شده است.