نقد ديدگاه اريك ج. ويلنبرگ در كتاب ارزش و فضيلت در جهان بدون خدا

ارتباط بين دين و اخلاق، يكي از مهمترين مسايل فلسفه اخلاق بوده و هست. ويلنبرگ در كتاب ارزش و فضيلت در جهان بدون خدا طبيعت‌گرايي را به عنوان يك روايت بي‌خدا از گيتي در مدنظر قرار داده است. او ابتدا بي‌معنايي زندگي در شرايط نبود خدا را با چهار روايت معرفي و سپس با استعانت از سه ديدگاه، آن را به چالش مي‌كشد. در ادامه او سراغ راه‌هاي ابتناي وجودشناسانه اخلاق بر دين مي‌رود و سعي دارد نشان دهد كه اين راه‌ها بن‌بست است. او در اين كتاب ديدگاه جايگزين خود را روشن نساخته ليكن در كتاب اخلاق نيرومند ، مشخص مي‌شود او يك ناطبيعت‌گراست. او در پاسخ به اين پرسش كه چرا بايستي اخلاقي زيست؟ مي‌خواهد نشان دهد فارغ از خدا هم امكان انگيزش اخلاقي هست هرچند خدا هم مي‌تواند يك پشتيبان خوب براي اخلاق باشد. او در مقام معرفي فضايل در زيست بوم پيشنهادي خود، ديگر به صرف ارائه ديدگاه اثباتي بسنده نكرده و تلاش دارد نشان دهد برخي از فضايل در نبود خدا متولد مي‌شوند و يا حداقل معناي ژرف‌تري دارند. مهمترين نقد وارد بر او يكسان انگاري خداباوري با مسيحي بودن است.