پاسخ هاي ديني به مسأله‌ وجودي شر

مسأله شر صورت بندي هاي مختلفي دارد كه يكي از آنها مسأله وجودي شر نام دارد؛ به اين معنا كه وقتي شرها و رنجهاي دنيا به صورت بالفعل دامنگير انسان ميشوند، آدمي از نظر رواني قادر نيست به رابطة سابق خود با خدا ادامه دهد و عواطف او از خدا رنجيده مي‌شود. در چنين حالتي، اولويت انسان رفع تناقض منطقي ميان وجود شر و وجود خدا نيست، بلكه نيازمند پاسخي است كه اين رابطه را ترميم كند.مدعاي مقاله حاضر اين است كه پاسخهاي ديني بهتر مي‌توانند جوابگوي مسأله وجودي شر باشند و رابطه فرد با خدا را ترميم كنند يا حداقل مانع از انقطاع كامل ارتباط او با خدا شوند. منظور از پاسخ ديني پاسخي است كه اولا، مأخوذ ار متون ديني باشد؛ ثانيا، بر پيشفرضهاي جهانشناختي، انسانشناختي و خداشناختي مورد قبول اديان بنا شده باشد. هشت پاسخ ديني به مسأله وجودي در اين مقاله عبارتند از: بلا براي آزمايش، شرپنداري از سر ناآگاهي و علم ناقص، هشدار براي بازگشت و توبه، سختي مانعي براي طغيان و سركشي، مكافات عمل در دنيا، اعراض از دنيا و اشتغال به آخرت، جبران اخروي در عوض رنج دنيوي، شر براي شكوفايي.