بررسي ميزنوشته‌هاي دبيرستان‌هاي دخترانه‌ از ديدگاه زبانشناسي اجتماعي

هدف مقالۀ‌حاضر بررسي ميزنوشته‌هاي دبيرستان‌هاي دخترانه‌ از ديدگاه زبان‌شناسي اجتماعي است. در اين راستا ابتدا پژوهش‌هاي پيشين و همسو، معرفي و سپس مباني نظري مربوطارائه شدند.براي جمع‌آوري داده‌هاي اين پژوهش از عكس‌برداري استفاده شده است كه ابتدا داده‌ها فيش‌برداري و سپس با توجه به مضمون طبقه‌بندي شدند. جامعۀ آماري شامل 705 ميزنوشتۀ دو دبيرستان‌ در تهران و كرج بوده است. ابتدا داده‌ها از لحاظ نظام نوشتاري و سپس از نظرِ مضامين بررسي شدند. روش پژوهش توصيفي از نوع اسنادي بوده است. نتايج بررسي بيانگر اين است كه خط فارسي بيشترين نوشته‌ها را به خود اختصاص داده است. همچنين نام خاص، تقلب، دل‌نوشته، يادگاري، تابو، طنز و شوخي و خداخواني بيشترين مضامين ميز نوشته‌هارا در بر مي‌گيرند. نتايج آزمون t تك نمونه‌اي تأييد نمود كه اكثر ميزنوشته‌ها مضاميني براي بيان احساسات مانند عشق و نفرت است و ميزنوشته‌هاي كمتري براي بيان مسائل غيراحساسي است.