تحليل روابط بينامتنيِ «فهم و فضل» در خطبۀ غدير و غديريه كساييِ مروزي

واقعۀ غدير از مهم ترين رويدادهاي تاريخ اسلام و آخرين مجلس عمومي رسول خدا (ص) جهت معرفي جانشين پس از خود در قالب امامت است. اهميت اين حادثه و منزلت ولايت و امامت در جامعه اسلامي، شاعران بسياري ، از جمله شاعران فارسي زبان را برآن داشته كه در اشعار خود به معرفي و تبيين اين واقعه مهم بپردازند. كسايي مروزي شاعر قرن چهارم هجري قمري نيز از جمله شعراي شيعي فارسي زبان است كه قصايدي را با بهره‌گيري مضموني، سبكي و واژگاني از خطبۀ غدير سروده است و از طريق روابط بينامتني مي توان به تحليل آن‌ها پرداخت. بينامتني نظريه اي است كه به بررسي روابط و تعامل بين متن ها مي پردازد. بر اساس اين نظريه، هر متن بر پايۀ متوني كه پيشتر خوانده شده است، معنا مي دهد. پژوهش حاضر با روش توصيفي تحليلي در پي پاسخ به اين سؤال برآمده است كه تحليل روابط بينامتنيِ «فهم و فضل» در خطبۀ غدير و غديريه كساييِ مروزي چگونه است؟ نتايج پژوهش بيان‌گر آن است كه حضور و تسلط واژگان و اصطلاحات حوزۀ مفهومي فضل و فهم و بسامد به كارگيري و پيوند اين دو واژه و مفهوم نشان از اهميت آن ها در هر دو متن حاضر و غائب دارد.