طبقه‌بندي و بررسي كرامات شيخ صفي‌الدّين اردبيلي در صفوة‌الصفاي ابن‌بزّاز

صفوة الصفا نوشتۀ ابن بزّاز، مهم‌ترين منبعِ شناخت احوال شيخ صفي‌الدّين اردبيلي (م: 735) است. اين متن، از حيث اشتمال بر كرامات منسوب به شيخ صفي‌الدين، حائز اهميّت بسيار است و با نقلِ 718 كرامت، از منظر شمار و تنوع كرامات، جايگاه ويژه‌اي در ميان مناقب‌نامه‌هاي تاريخ تصوف اسلامي دارد. مسألۀ اصلي اين پژوهش كه به روش توصيفي ـ تحليلي انجام گرفته، بررسي و طبقه‌بندي كرامات شيخ صفي‌الدين به روايت ابن‌بزاز است كه از پيش از تولّد تا پس از مرگ دربارۀ او روايت شده است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه اطلاع از عالم غيب، ارتباط با غيب، تصرف در نفوس و تصرف در طبيعت، مهم‌ترين موضوعات و زمينه‌هاي كرامات شيخ صفي‌الدين است كه خود زيرمجموعه‌هاي فراواني را تشكيل مي‌دهد: تولد باشكوه، اطلاع از خواب و واقعات مريدان، آگاهي از حوادث گذشته و آينده، آگاهي از اشياي مفقود، اطلاع از حلال يا حرام بودن مال و طعام، رؤيت عالم غيب، شنيدن نداي هاتف غيبي، احضار اشيا از غيب، طي‌الأرض، شفاي بيماران، نجات اشخاص از خطر، جذب و هدايت خارق‌العادۀ مريدان، مكافات منكران، ارتباط معنوي با حيوانات از جمله كرامات منسوب به اوست كه نتيجۀ عظمت شيخ در نگاه مريدان و تلاش پيروان و جانشينانش براي ساختن چهره اي قدسي از اوست.