طبقه بندي و آشكارسازي تغييرات لندفرم هاي ژئومورفولوژي و شبيه سازي تغييرات با سلول هاي خودكار ماركوف(مطالعه موردي: حوضه آبريز سجاسرود)

شناسايي لندفرم هاي ژئومورفولوژي از لحاظ منشأ شكل گيري و روند تغييرات آنها در گذشته،حال و آينده بسيار حائز اهميت است. به همين علت موانع طبيعي و گستردگي پهنه هاي مورد مطالعه و مطالعات ميداني را با چالش روبرومي سازد. براي حل اين گونه مشكلات استفاده از تكنولوژي هاي سنجش از دور جهت مديريت محيطي و مخاطرات طبيعي ضروري مي باشد.يكي از جديد ترين روش ها، بهره گيري از توانايي‌هاي تصاوير ماهواره‌اي در جهت استخراج و بررسي تغييرات لندفرم ها در بازه هاي زماني مختلف و پيش بيني تغييرات آن هادر آينده است. در همين راستا براي شناسايي لندفرم هاي حوضه آبريز سجاسرود و بررسي روند تغييرات و پيش بيني تغييرات تا سال 2050، از تصاوير ماهواره اي TM و OLI در بازه زماني 1986 تا 2018 بهره گرفته شد. در ادامه جهت شناسايي لندفرم ها از مطالعات و برداشت هاي ميداني و نرم افزار Google Earth و نقشه توپوگرافي و تجزيه مولفه هاي اصلي با تصاوير لندست استفاده گرديد. پس از انجام تصحيحات لازم بر روي تصاوير ماهواره اي، روش طبقه بندي حداكثر احتمال براي طبقه لندفرم ها بكار گرفته شد. نتايج نشان داد پهنه‌هاي پوشش گياهي و دشت آبرفتي به ترتيب 47.159 و 57.26 درصدافزايش مساحت و درمقابل كوه‌ها و تپه‌ها، پادگانه‌هاي آبرفتي، مخروط افكنه ها و آبرفت‌هاي جديدبا كاهش مساحت مواجه بوده اند و همينطور نتايج الگوريتم MNF نشان داد بيشترين شدت و سرعت تغييرات مربوط به دشت‌هاي آبرفتي با مساحت 9892.45 و كوه‌ها و تپه‌ها 9481.13 هكتار و كمترين سرعت تغييرات مربوط به پادگانه‌هاي آبرفتي با ميزان 10.36 هكتار است. در نهايت نتايج شبيه‌سازي CA-MARCOV نشان داد كه در 32 سال آينده مخروط افكنه ها با مساحت 64.97- كيلومترمربع بيشترين تغييرات كاهشي، پوشش گياهي و آبرفت هاي جديد به ترتيب با مساحت 120.96 و 0.23 كيلومتر مربع بيشترين تغييرات افزايشي را خواهند داشت.