ارزيابي ميزان جابجايي سطح زمين در دشت كرمانشاه و تاثير زلزله ازگله بر روند جابجايي با استفاده از روش SBAS

امروزه مخاطرات ناشي از جابجايي زمين نقش اساسي در مديريت محيط طبيعي و جوامع انساني دارد. تحقيق حاضر با استفاده از روش تداخل سنجي راداري به ارزيابي ميزان جابجايي عمودي زمين در يكي از مهم‌ترين دشت‌هاي ايران (كرمانشاه) و تاثير زلزله بزرگ 21/08/1396 ازگله پرداخته است. در اين راستا از تصاوير سنتينل-1 مربوط به سه بازه زماني ۲۴/1۱/201۶ تا 0۷/۱۱/2017 (قبل از زلزله) و ۰۷/۱۱/2017 تا ۱۹/11/2017 (قبل و بعد از زلزله) و همچنين ۲۴/1۱/201۶ تا ۱۹/11/2017 (بعد از زلزله) ‌استفاده شده‌اند. در اين تحقيق ابتدا ميزان جابجايي بازه زماني اول با استفاده از روش سري زماني SBAS (۱۳ تصوير) محاسبه شده است. سپس با استفاده از ۲ تصوير قبل و بعد از زلزله، ميزان تغييرات ناشي از زلزله ارزيابي شده است و در نهايت با استفاده از روش سري زماني SBAS (۱۴ تصوير) ميزان تغييرات بازه زماني سوم محاسبه شده است. نتايج ارزيابي‌ها بيانگر است كه محدوده مطالعاتي در بازه زماني اول بين ۱۰۷+ تا ۴۰- ميلي‌متر، در بازه زماني دوم (قبل و بعد از زلزله) بين ۲۲+ تا ۴۶- ميلي‌متر و در بازه زماني سوم بين ۱۰۲+ تا ۳۳- جابجايي داشته است. با توجه به ميزان بالاآمدگي قابل توجه محدوده مطالعاتي در طي دوره زماني مورد مطالعه، پيشنهاد مي‌گردد كه در بررسي ميزان جابجايي عمودي هر منطقه بايد نقش عوامل تكتونيكي، از جمله زلزله‌ها را مورد توجه قرار دارد.