بررسي كارايي مصرف نور و نيتروژن حاصل از تثبيت بيولوژيكي در كشت مخلوط سويا و كنجد

به منظور مطالعه رقابت گياه سويا و كنجد در نسبت هاي مختلف كشت مخلوط به روش جايگزيني، آزمايشي به صورت طرح بلوك هاي كامل تصادفي با چهار تكرار در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي ساري در سال زراعي 98-1397 اجرا شد. تيمارهاي آزمايش شامل نسبت هاي كاشت 0:100، 25:75، 50:50، 75:25 و 100:0 (به ترتيب كنجد- سويا) بودند. نتايج نشان داد نسبت هاي مختلف كاشت اثر معني‌داري بر درصد نيتروژن حاصل از تثبيت بيولوژيكي و كارايي مصرف نور دارد. در بين نسبت هاي مختلف كاشت بيش‌ترين مقدار تثبيت بيولوژيكي نيتروژن مربوط به مرحله 90 روز پس از كاشت بود و نسبت كاشت 75:25 و 25:75 به ترتيب با ميانگين 75.59 و 42.67 درصد داراي بيش‌ترين و كم‌ترين ميزان فعاليت بودند. علاوه بر مطالب مذكور بيش‌ترين برآيند كارايي مصرف نور در كشت مخلوط مربوط به مرحله 120 روز پس از كاشت بود. در اين مرحله برآيند كارايي مصرف نور در نسبت‌هاي كشت 75:25 و 50:50 به ترتيب 2.03 و 1.92 گرم بر مگاژول در روز بود. بيش‌ترين نسبت برابري زمين نيز متعلق به نسبت كاشت 50:50 (كنجد- سويا) با ميانگين 1.12 بود. در نهايت افزايش كارايي مصرف نور در نسبت كاشت 75:25 و 50:50 نقش مهمي در افزايش قابليت تثبيت بيولوژيكي گياه سويا و بهبود كارايي كشت مخلوط داشت.