تأثير كم آبياري، كودهاي شيميايي و ورمي كمپوست بر ذرت علوفه اي (.Zea mays L)

خشكي يكي از مهم‌ترين فاكتورهاي محدودكننده توليد ذرت در جهان است. از طرفي كاربرد منابع و نهاده هاي تجديدپذير مثل ورمي كمپوست يكي از اصول كشاورزي پايدار است. بنابراين به‌منظور بررسي اثر كم آبياري، كودهاي شيميايي و ورمي كمپوست آزمايشي به‌صورت كرت هاي دو بار خردشده در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي در سه تكرار و به‌مدت دو سال در مركز تحقيقات و آموزش كشاورزي و منابع طبيعي استان كرمانشاه در دو سال 1396 و 1397 انجام شد. تيمار آبياري در سه سطح شامل آبياري كامل، 80 درصد نياز آبى و 60 درصد نياز آبى به‌عنوان فاكتور اصلي و كود شيميايي در دو سطح شامل مصرف 100 درصد مقدار توصيه‌شده براساس آزمون خاك و 50 درصد اين ميزان در كرت هاي فرعي و سطوح مختلف كود ورمي‌كمپوست در سه سطح شامل صفر، سه و شش تن در هكتار در كرت‌هاي فرعى فرعي قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه شاخص سطح برگ از آبياري كامل تا 60 درصد نياز آبي از 4.51 به 1.6 كاهش يافت. بيش‌ترين ميزان عملكرد علوفه تر (82.5 تن در هكتار) در تيمار آبياري كامل و مصرف هم‌زمان 100 درصد كود شيميايي و شش تن در هكتار ورمي‌كمپوست به‌دست آمد و كم‌ترين ميزان آن (30.1 تن در هكتار) مربوط به تيمار 60 درصد نياز آبي، 50 درصد كودهاي شيميايي و عدم مصرف ورمي‌كمپوست بود. در همه سطوح آبياري درصد پروتئين علوفه با استفاده از كود شيميايي و ورمي كمپوست افزايش يافت و بيش‌ترين درصد پروتئين علوفه (10.2 درصد) در تيمار آبياري كامل و 100 درصد كود و شش تن هكتار ورمي كمپوست به‌دست آمد. براساس نتايج در تيمار آبياري به ميزان 60 درصد نياز آبي و مصرف50 درصد كود شيميايي، استفاده از ورمي كمپوست به ميزان شش تن در هكتار نسبت به عدم مصرف، علوفه تر را 19.26 درصد و پروتئين را 6.9 درصد افزايش داد.