تأثير هيوميك‌اسيد و تنش شوري بر برخي شاخص هاي جوانه زني و مرفوفيزيولوژيكي گل‌راعي ايراني در شرايط كشت بافت

كاربرد تركيب هايي كه بتواند تحمل گياهان را به تنش هاي محيطي از جمله شوري افزايش دهد داراي اهميت است. براي ارزيابي تعديل تنش شوري با استفاده از هيوميك‌اسيد آزمايشي به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار روي گياه دارويي گل‌راعي بومي ايران توده همدان (Hypericum perforatum L.) در آزمايشگاه كشت بافت دانشكده كشاورزي دانشگاه سيدجمال الدين اسدآبادي در سال 1398 اجرا شد. تيمارهاي آزمايشي شامل سه سطح شوري (صفر، 50  و 100 ميلي‌مول بر ليتر) نمك كلريدسديمكلريدسديم و چهار سطح هيوميك‌اسيد (صفر، 25، 50، 100 ميلي گرم بر ليتر) بود. بيش‌ترين درصد (98.65 درصد) و سرعت جوانه زني (38.94) و طول ريشه (34.21 ميلي‌متر) در تيمار 50 ميلي مول بر ليتر هيوميك‌اسيد و بدون شوري به‌دست آمد. بيش‌ترين ارتفاع گياه، وزن تر و خشك اندام هوايي، وزن تر و خشك ريشه و كلروفيل كل مربوط به شرايط بدون تنش و هيوميك‌اسيد با غلظت 100 ميلي مول بر ليتر بود. بيش‌ترين مقدار فنل در تيمار شوري 50 ميلي مولار و هيوميك‌اسيد با غلظت 50 ميلي گرم بر ليتر بود. بيش‌ترين ميزان آنتي‌اكسيدان (99.77 ميلي‌گرم بر گرم) و فلاونوئيد كل (2.39 ميلي‌گرم بر گرم) و كم‌ترين ميزان پراكسيدهيدروژن (9.12 ميكروگرم بر گرم) در تيمار شوري 100 ميلي مولار و هيوميك‌اسيد با غلظت 50 ميلي گرم بر ليتر به دست آمد. نتايج پژوهش نشان داد اثر تعديل‌كننده به ويژه كاربرد سطوح 50 ميلي‌گرم بر ليتر هيوميك‌اسيد مي تواند بر فرايندهاي فيزيولوژيك و صفات رويشي گياه گل‌راعي تحت تنش شوري اثرگذار باشد.