بررسي تأثير محلول‌پاشي با پتاسيم و روي در مرحله گرده‌افشاني بر ويژگي‌هاي مورفوفيزيولوژيك در شرايط تنش رطوبتي در گياه گندم (Triticum aestivum)

به‌منظور ارزيابي تأثير محلول‌پاشي پتاسيم و روي در مرحله گرده‌افشاني بر ويژگي‌هاي مورفوفيزيولوژيك در شرايط تنش رطوبتي در گياه گندم، آزمايشي به‌صورت اسپليت- فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي (RCBD) با سه تكرار طي دو سال 97 و 98 در مركز تحقيقات، آموزش و ترويج كشاورزي و منابع طبيعي همدان اجرا شد. عامل كرت اصلي شامل سطوح آبياري (نرمال و تنش رطوبتي) و عامل كرت فرعي شامل دو فاكتور محلول پاشي كودهاي پتاس و روي بود. محلول پاشي كودها با استفاده از سمپاش دستي با درنظرگرفتن حجم دو ليتر آب براي هر كرت انجام پذيرفت. كود پتاس از منبع K2O (40 درصد) با احتساب 2 ليتر در هكتار در سه سطح 1- عدم مصرف، 2- محلول پاشي در ابتداي مرحله آبستني، 3- محلول‌پاشي برگي بعد از گرده‌افشاني و كود روي محلول در آب (10 درصد) با احتساب 4 ليتر در هكتار در سه سطح 1- عدم مصرف، 2- محلول‌پاشي در ابتداي مرحله آبستني، 3- محلول‌پاشي بعد از گرده‌افشاني استفاده شد. نتايج تجزيه واريانس بيانگر وجود تفاوت معني دار در سطح احتمال يك درصد بين تيمارها در تمام صفات موردبررسي بود. تفاوت معني داري (0.01 P) در تمامي صفات موردارزيابي تحت شر ايط تنش و بدون تنش مشاهده شد. مصرف هم‌زمان كود پتاسيم (K) و روي (Zn) در ابتداي مرحله آبستني در مقايسه با شاهد، وزن هزاردانه (25 درصد)، وزن كل (29 درصد) و شاخص برداشت (21 درصد) را در شرايط تنش افزايش داد. بنابراين با توجه به نتايج به‌دست‌آمده، استفاده از كود پتاسيم و روي به‌صورت محلول‌پاشي در ابتداي مرحله آبستني سبب كاهش اثرات مضر تنش بر گياه و هم‌چنين افزايش عملكرد و ويژگي‌هاي مورفولوژيكي گندم مي شود.