بررسي تأثير محلول‌پاشي براسينواستروئيد بر برخي صفات فيزيولوژيكي و عملكرد ژنوتيپ‌هاي كلزا تحت شرايط تنش خشكي انتهاي فصل

به‌منظور بررسي اثر براسينواستروئيد بر عملكرد و صفات فيزيولوژيكي ارقام مختلف كلزا تحت تنش خشكي آخر فصل، آزمايشي به‌صورت فاكتوريل كرت ‎خردشده در قالب طرح بلوك‏هاي كامل تصادفي با سه تكرار طي دو سال زراعي 97-1396 و 98-1397 در مزرعه پژوهشي دانشگاه آزاد اسلامي واحد كرج (ماهدشت) اجرا شد. تيمارهاي آزمايش شامل محلول‎پاشي براسينواستروئيد (صفر و 0.1 ميكرومولار) و آبياري (معمول و قطع آبياري از مرحله 50 درصد گلدهي) به‌صورت فاكتوريل در كرت‌هاي اصلي و ژنوتيپ‎هاي كلزا (نفيس، احمدي، اكاپي، نيما و نيلوفر) در كرت‏هاي فرعي قرار گرفتند. محلول‌پاشي براسينواستروئيد در هر دو شرايط آبياري كامل و قطع آبياري موجب افزايش عملكرد ‎دانه، كلروفيل و محتواي نسبي آب نسبت به شاهد شد. بالاترين‎ مقدار كربوهيدرات محلول، پرولين برگ و درصد روغن در شرايط تنش خشكي و كاربرد براسينواستروئيد حاصل‎شد كه نسبت به شرايط كنترل به‌ترتيب 24.8، 16.5 و 2.5 درصد بيش‎تر بود. اين‎در‎حالي بود كه رقم اكاپي در شرايط قطع آبياري بالاترين مقاومت روزنه‌اي (24.59 ثانيه بر سانتي‎متر)، كم‎ترين ميزان كلروفيل (1.49 ميكرومول در گرم وزن ‌تر) و عملكرد دانه (1960.5 كيلوگرم در هكتار) را دارا بود. رقم نيلوفر كم‎ترين ميزان مقاومت روزنه‎اي و بالاترين ميزان كلروفيل، درصد روغن و عملكرد دانه را در هر دو شرايط آبياري داشت. به‎طوركلي در هر دو تيمار آبياري، كاربرد‎ براسينواستروئيد منجر به بهبود صفات فيزيولوژيك كلزا شد.