اثر تنش كم آبي بر برخي شاخص‌هاي فيزيولوژيكي و بيوشيميايي انار رقم واندرفول

تنش خشكي يكي از عوامل محدودكننده كشاورزي در بسياري از مناطق دنيا به‌ويژه ايران است. درك مكانيسم اثر تنش خشكي بر واكنش هاي فيزيولوژيكي و بيوشيميايي ژنوتيپ ها، براي انتخاب و اصلاح ژنوتيپ هاي سازگار با شرايط ايران بسيار مفيد مي باشد. بدين منظور، پژوهش حاضر در سال هاي 98-1397 در پژوهشكده بيوتكنولوژي دانشگاه شيراز با هدف بررسي تأثير تنش خشكي بر ويژگي‌هاي فيزيولوژيكي و بيوشيميايي نهال‌هاي دوساله انار رقم واندرفول در شرايط گلخانه انجام شد. آبياري در چهار سطح  100 درصد (شاهد)، 75 درصد، 55 درصد و 35 درصد ظرفيت زراعي به‌مدت 50 روز انجام شد. آزمايش بر پايه طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار انجام شد. نتايج نشان داد كه تنش كم‌آبي باعث افزايش ميزان كاروتنوييد، فلاونوييد، مالون‌دي‌آلدهيد‏ و پرولين شد. محتواي نسبي آب برگ، ثبات غشاي سلول و ميزان آنتوسيانين تحت تنش كم‌آبي كاهش يافت، اما در ميزان كلروفيل كل و گليسين بتائين بين سطوح مختلف آبياري تفاوت معني‌دار ايجاد نشد. ميزان پراكسيد هيدروژن (81 درصد) و هم‌چنين فعاليت آنزيم هاي آنتي‌اكسيداني سوپراكسيداز ديسموتاز (480 درصد)، كاتالاز (96 درصد) و آسكوربات پراكسيداز (153 درصد) در تيمار 35 درصد در مقايسه با شاهد افزايش معني داري نشان دادند. با توجه به نتايج اين پژوهش به‌ويژه افزايش ميزان پرولين و آنزيم هاي آنتي اكسيداني در اثر تيمارهاي كم آبي، مكانيسم هاي تحمل به خشكي در انار رقم واندرفول مي تواند در ارتباط با تنظيم اسمزي فعال و هم‌چنين سيستم فعال آنتي اكسيداني آنزيمي و غيرآنزيمي در اين رقم باشد.