ارزيابي ويژگي هاي عملكردي ژنوتيپ هاي گوار (لوبياي خوشه اي) تحت شرايط ديم و آبياري تكميلي

به منظور بررسي پاسخ هاي عملكرد و اجزاي عملكرد ژنوتيپ هاي گوار (Cyamopsis tetragonoloba L.) به آبياري تكميلي در شرايط ديم، مطالعه اي دو ساله در قالب كرت هاي نواري خردشده بر پايه طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در ايستگاه هاي تحقيقاتي شيروان، كهنه كند و محمدآباد خراسان شمالي در سال هاي زراعي 1399-1398 به اجرا درآمد. فاكتور اصلي شامل سطوح آبياري در سه سطح ديم، دو آبياري (پس از كاشت و زمان دانه‌بستن) و سه آبياري (پس از كاشت، هنگام تشكيل غلاف و زمان دانه‌بستن) و فاكتور فرعي شامل ژنوتيپ هاي گوار در چهار سطح شامل سه ژنوتيپ RGC-1077،RGC-1036 ، RGC-1025 و توده محلي چابهار بود. نتايج تجزيه مركب نشان داد كه بين ژنوتيپ هاي مختلف تفاوت معني داري به جز در صفت تعداد روز تا گل دهي وجود نداشت. از طرفي اثر تيمار آبياري تكميلي بر ويژگي هاي عملكردي نسبت به شرايط ديم مشهود بود، اما تفاوت معني داري بين دو و سه بار آبياري تكميلي مشاهده نشد. عملكرد دانه گوار در سال اول و دوم در منطقه آشخانه به ميزان (750.5 و 219.1 كيلوگرم در هكتار) برتر از بجنورد و شيروان است. بيش ترين عملكرد دانه (590 كيلوگرم در هكتار) در سال اول از تيمار دو بار آبياري و در سال دوم (271.51 كيلوگرم در هكتار) از تيمار سه بار آبياري به دست آمد. در بين ژنوتيپ هاي آزمايشي بيش ترين عملكرد دانه متعلق به ژنوتيپ RGC-1025 بود. به طور كلي مي توان كشت گوار ژنوتيپ RGC-1025 را در منطقه آشخانه توصيه كرد.