اثر قارچ تريكودرما بر برخي خواص بيوشيميايي گياه دارويي ريحان در شرايط رژيم هاي مختلف آبياري

هدف: بهره گيري از رابطه همزيستي گياه با قارچ‌هاي تريكودرما يكي از راه‌كارهاي كاهش تنش كم آبي در گياهان به شمار مي‌رود. پژوهش حاضر به منظور بررسي تأثير قارچ تريكودرما بر ويژگي هاي آنتي‌اكسيداني گياه دارويي ريحان (Ocimum basilicum L.) در شرايط تنش كم آبي انجام شد.روش پژوهش: اين آزمايش در گلخانه گروه علوم باغباني دانشكده كشاورزي و منابع طبيعي اهر و مطالعات آزمايشگاهي نيز در آزمايشگاه هاي پايه و عمومي دانشكده كشاورزي و منابع طبيعي اهر (دانشگاه تبريز) در سال 1399 به‌صورت فاكتوريل بر پايه طرح بلوك‎ ‎ هاي كامل تصادفي با سه تكرار انجام گرفت. تيمارها شامل سطوح مختلف تنش كمبود آّب شامل تنش شديد (25 درصد ظرفيت مزرعه‌اي)، تنش متوسط (50 درصد ظرفيت مزرعه اي)، تنش ملايم (75 درصد ظرفيت مزرعه اي) و بدون تنش (شاهد) هر يك از گلدان‌ها و ‎يك گونه ‏تجاري قارچ ‏‎Trichoderma harzianum Na-lac‎‏ با غلظت‌‏هاي 109 و 106 اسپور در هر ميلي ليتر مايه تلقيح ‏بود. يافته ها: نتايج نشان داد كه ‏با اعمال تنش كم آبي ميزان مالون‌دي آلدهيد، آنزيم كاتالاز و پراكسيداز، فعاليت آنتي‌اكسيداني و فلاونوئيد كل افزايش يافت. غلظت 106 اسپور در هر ميلي ليتر تأثير بهتري بر بهبود شاخص‌هاي مذكور داشت.نتيجه گيري: استفاده از قارچ تريكودرما در ‏مقايسه ‏با شاهد (بدون تلقيح با قارچ)‏‎ ‎مي‎ ‎تواند‎ ‎ابزار مناسبي ‏براي بهبود صفات فيزيولوژيكي و فعاليت هاي آنتي‌اكسيداني در ‏شرايط تنش كم ‎ ‎آبي باشد.