اثر تنش هاي خشكي و فلزات سنگين بر ويژگي‌هاي رشد، مرفولوژي و وزن دانه گياه كينوا

هدف: كينوا با ارزش غذايي بالا، در برابر طيف وسيعي از تنش‌هاي غيرزيستي نيز بسيار مقاوم است. با وجود محدوديت منابع و افزايش تقاضا براي محصولات غذايي، مي‌توان كينوا را در اراضي با باروري كم يا محدود، به‌خوبي كشت كرد و محصول خوبي توليد كرد.روش پژوهش: اين آزمايش به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار در يك گلخانه تحقيقاتي واقع در منطقه صنعتي شهر ماه‍شهر از توابع استان خوزستان انجام شد. فاكتور اول شامل نوع خاك در دو سطح (آلوده و غيرآلوده) و فاكتور دوم شامل تنش خشكي (رژيم‌هاي آبياري) در سه سطح (100 درصد ظرفيت مزرعه (بدون تنش)، 60 درصد ظرفيت مزرعه (تنش متوسط) و 30 درصد ظرفيت مزرعه (تنش شديد)) بودند.يافته ها: نتايج نشان داد اثر متقابل نوع خاك و تنش خشكي بر كليه صفات به‌جز وزن تر اندام هوايي و ارتفاع بوته معني‌دار بود كه كم‌ترين مقدار وزن تر و خشك ريشه، وزن خشك اندام هوايي و وزن هزاردانه در خاك آلوده همراه با تنش خشكي شديد مشاهده شد. با اين وجود وزن هزاردانه كينوا تحت تأثير تنش خشكي متوسط، اختلاف معني‌داري با شرايط بدون تنش خشكي نداشت. بررسي اثرات ساده نشان داد آلودگي خاك با فلزات سنگين موجب كاهش 13.7 درصد وزن تر اندام هوايي و كاهش 30.5 درصدي وزن خشك اندام هوايي كينوا در مقايسه با گياهاني كه در خاك غيرآلوده رشد كرده‌اند، شده است.نتيجه گيري: به‌طور كلي مي‌توان گفت افزايش تنش خشكي، وزن تر ريشه و وزن هزاردانه در كينوا را به‌طور قابل‌توجهي كاهش داده است، اما درصد و نسبت اين كاهش در خاك‌ آلوده به فلزات سنگين به مراتب بيش‌تر از خاك غير‌آلوده بود. با توجه به نتايج اين پژوهش، كشت گياه كينوا به‌عنوان گياهي اميدبخش در خاك‌هاي داراي محدوديت‌هاي مشابه قابل بررسي است.