شناسايي و اولويت‌بندي روستاهاي درمعرض خطر سوانح طبيعي كشور با هدف ارائه طرحهاي ايمن‌سازي و تحقق بند 8 ماده 27 برنامه ششم توسعه

سوانح طبيعي به عنوان پديده هايي تكرارشدني و مخرب، همواره در طول دوران حيات كره زمين وجود داشته و زندگي بشر را با خطر جدي مواجه ساخته اند؛ به ويژه در مناطق روستايي كه به دليل توان محدود در مقابله با اين تهديدات محيطي و ارتباط تنگاتنگ زندگي ساكنان اين سكونتگاهها با محيط طبيعي، از ديرباز بيش از ديگر جوامع در معرض خطر سوانح طبيعي و اثرات گسترده آنها بوده اند. از آنجا كه شناخت محيطي و برنامه‌ريزي پيش از سانحه، در كاهش اثرات فاجعه‌آفرين سوانح طبيعي در سكونتگاههاي روستايي اثربخش مي باشد، در اين پژوهش با استناد به بند 8 ماده 27 قانون برنامه ششم توسعه كشور و با رويكرد پيشگيري، كاهش خطر و مديريت ريسك مخاطرات و بويژه تعيين اولويت مداخله به منظور تخصيص بودجه جهت ايمن سازي روستاها در برابر مخاطرات طبيعي، به شناسايي، ارزيابي آسيب پذيري و اولويت بندي سكونتگاه‌هاي روستايي در سراسر كشور پرداخته شده و همزمان با توجه به برداشت حجم عظيمي از اطلاعات ميداني در مقياس روستا در سرتاسر كشور، سامانه اطلاعات مكاني بر بستر وب طراحي و مستقر گرديده و اطلاعات برداشت شده در بازديدهاي ميداني  1418 روستا در 31 استان، مشتمل بر ويژگيهاي محيطي، كالبدي، سوابق مرتبط با مخاطرات مورد بررسي، شاخصهاي خطر و پتانسيل خطرپذيري در اين پايگاه داده ثبت گرديده است. اين سامانه قادر است با كنار هم قرار دادن اجزاي خطر سوانح و حوادث، راهكارهاي مديريتي مناسب جهت كاهش آسيب پذيري را آشكار سازد و با تعريف سطح دسترسي براي ذينفعان مختلف از سطوح ملي تا سطوح محلي، امكان به روز رساني اطلاعات فراهم گردد.