ارزيابي و تحليل ريسك وقوع زلزله بر شبكه آبرساني شهر تهران

سيستم آبرساني شهري مهم ترين زير ساخت حياتي به شمار مي آيد كه معمولا در اثر وقوع حوادث طبيعي به ويژه زلزله و سيل آسيب مي بيند از اين رو عملكرد خطوط لوله سيستم آبرساني، تعيين كننده ميزان تاب آوري و طراحي زير ساخت در برابر مخاطرات متعدد طبيعي و انسان ساختي است. خطوط لوله شبكه آب در معرض بيشترين خسارات هستند. در همين راستا با مدلسازي لرزه اي و آناليز مكاني عوارض شبكه انتقال آب شهري، لرزه خيزي شهر تهران مورد بررسي قرار گرفت و شاخص هاي لرزه اي PGV,PGD،PGA شهر تهران محاسبه گرديده و ميزان خطر پذيري منطقه مورد ارزيابي دقيق لرزه اي قرار گرفت. از طرفي براي وزن دهي شاخص هاي فوق از مدل ANP استفاده شده است. براي بررسي تعاملات و ارتباطات ميان معيارها از نظر ميزان اثرگذاري يا اثرپذيري از يكديگر با توجه به هدف پژوهش و انجام مقايسات زوجي بين آنها پرسشنامه هاي مربوط تهيه و توسط كارشناسان مرتبط با موضوع پژوهش تكميل گرديد. مدل مفهومي ANP تهيه و در نرم افزار Super Decision اجرا گرديد. پس از ترسيم وضعيت مخاطره و محاسبه آسيب پذيري شبكه آبرساني استفاده از روش SAW مورد توجه قرار گرفت و وضعيت ريسك بر روي شبكه آبرساني با روش SAW محاسبه گرديد.. براي محاسبه ريسك زلزله براساس رابطه R= H*V مقادير اين دو مولفه (توان لرزه زايي، آسيب پذيري) در هم ضرب شده اند. اين محاسبه در نرم افزار GIS  روي لايه هاي توان مخاطره زايي و آسيب پذيري انجام و نتيجه نهايي حاصل از اين محاسبه در نقشه ميزان ريسك پذيري نمايش داده شد. ميزان ريسك محاسبه شده براي تمامي شبكه انتقال آب بر اثر زمين لرزه نشان داده شده است. نتايج نهايي حاكي از اين است كه پتانسيل خطر از خطر كم تا خيلي زياد وجود دارد بيشترين مساحت منطقه در كلاس ريسك كم خطر با 50 درصد مربوط به نواحي جنوبي از منطقه مورد مطالعه و بيشترين ميزان ريسك با حدود 14 درصد بيشتر در نواحي شمالي به چشم مي خورد كه در برنامه ريزي ها بايد در اولويت باشد.