ارزيابي رهيافت مديريت ريسك در كاهش اثرات مخاطرات طبيعي نواحي روستايي نمونه موردي: باغات روستاهاي بخش مركزي شهرستان تويسركان

مخاطرات محيطي به عنوان پديده هاي اجتناب ناپذيري هستند كه همواره با خطرات جدي و بحران همراه بوده و از موانع اصلي توسعه، به خصوص توسعه پايدار روستايي به حساب مي آيند. هدف پژوهش حاضر بررسي مديريت ريسك مخاطرات طبيعي در نواحي روستايي بخش مركزي شهرستان تويسركان است. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و براساس طرح تحقيق توصيفي- تحليلي است و ازنظر ماهيت، تحليلي- اكتشافي محسوب مي‌شود. داده هاي پژوهش به صورت ميداني و از طريق مصاحبه و مشاهده مستقيم جمع آوري شده است. جهت تحليل داده ها از روش هاي توصيفي از جمله فراواني و ميانگين در محيط نرم افزار اكسل و جهت تحليل داده هاي فضايي از نرم افزار GIS استفاده شده است. همچنين براي تحليل كيفي مصاحبه و پرسش هاي باز پژوهش از تحليل تماتيك استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه مهمترين مخاطره طبيعي در روستاهاي بخش مركزي شهرستان تويسركان سرمازدگي باغات گردو است و اين مخاطره بر روي درآمد و مهاجرت تأثير گذاشته است. همچنين نتايج حاكي از آن است كه مهمترين راهكارهاي جامعه محلي جهت كاهش اثرات مخاطره سرمازدگي در باغات گردو، عبارتنداز: اصلاح ژنتيكي درختان، استفاده از فناوري هاي جديد، كاشت گونه هاي مقاوم به سرما، آبياري درختان در فصل سرما و روشن كردن آتش در زماني كه احتمال سرمازدگي وجود دارد. به طور كلي تغييرات آب و هوايي و تحولات محيطي در نواحي روستايي موجب بروز مخاطرات طبيعي متعددي شده است كه بر روي معيشت جامعه روستايي تأثير چشمگيري دارد. جهت كاهش اثر اين مخاطرات و مديريت ريسك اين نوع مخاطره ها، استفاده از فناوري هاي نوين و ابزارهاي جديد در نواحي روستايي، يك ضرورت انكار ناپذير است.