بررسي نقش ميانجي سبك مقابله‌اي مثبت و منفي بر رابطه بين پاسخ استرس رواني و پرخاشگري دانش‌آموزان دوره دوم ابتدايي پس از پيك ششم شيوع كوويد -19

مقدمه: از دسامبر 2019، كشورهاي سراسر جهان به شدت تحت تأثير كوويد 19 قرار گرفته‌اند. دوره‌هاي طولاني انزوا در خانه مشكلات زيادي را براي افراد بخصوص كودكان ايجاد مي‌كند. اين مشكلات ممكن است دانش‌آموزان را در برابر چالش‌هاي روان‌شناختي بيماري همه‌گير مستعدتر كند. از اين‌رو، پژوهشي با هدف بررسي نقش ميانجي سبك مقابله‌اي مثبت و منفي بر رابطه بين پاسخ استرس رواني و پرخاشگري دانش‌آموزان دوره دوم ابتدايي پس از پيك ششم شيوع كوويد 19 انجام شد.مواد و روش‌ها:پژوهش حاضر از لحاظ هدف كاربردي، از لحاظ روش زمينه‌يابي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري كليه دانش‌آموزان دوره دوم ابتدايي شهر شيراز در سال تحصيلي 01 1400، نمونه آماري 250 نفر و ابزار مورد استفاده نسخه فارسي پرسشنامه پاسخ استرس رواني (SRQ 20)(2008)، پرسشنامه پرخاشگري(AQ) (2000) و پرسشنامه سبك مقابله ساده (SCSQ)(1998) بود. يافته‌ها:يافته‌ها نشان داد مدل پيشنهادي ارائه شده مورد تاييد بوده، چرا كه مقدار ريشه‌ ميانگين مجذور خطاي برآورد (RMSEA) در حد مطلوب قرار داشته و علاوه بر آن شاخص‌هاي برازندگي مطلوب بودند. مطابق يافته‌ها، پاسخ استرس رواني بر پرخاشگري با نقش ميانجي سبك مقابله‌اي مثبت تاثيرگذار بوده است. همچنين سبك‌هاي مقابله‌اي مثبت رابطه بين استرس رواني و پرخاشگري را به طور قابل توجهي واسطه نمود. نتيجه‌گيري:بنابراين براي به حداقل رساندن اثر نامطلوب پاسخ استرس رواني بر پرخاشگري كودكان در طول بحران‌هايي مانند همه‌گيري، مداخلاتي با هدف افزايش تأثير مهارت‌هاي مقابله‌اي مثبت مورد نياز است.