ارزيابي ميزان جذب زيستي فلز سنگين منگنز توسط اسپيرولينا پلاتنسيس از پساب هاي صنعتي و مطالعه ژنتيكي ژنهاي جذب كننده فلزات سنگين

زمينه و هدف: حذف فلز سنگين منگنز از پساب‌هاي صنعتي، براي كارشناسان محيط زيست همواره از موضوعات چالش‌ برانگيز بوده است. مشخص شده است كه در تصفيه پساب صنعتي جهت حذف فلزات سنگين مي‌توان از گونه هاي مختلفِ ريزجلبك از جمله اسپيرولينا پلاتنسيس بهره گرفت. هدف اصلي اين پژوهش كاهش و يا حذف فلز سنگين منگنز از پساب صنعتي كارخانه ها توسط ريزجلبك اسپيرولينا پلاتنسيس مي باشد. مواد و روش‌ها: در اين تحقيق 8 نوع پساب صنعتي از كارخانجات مختلف جمع‌آوري شد و بعد از رسيدن جلبك به فاز لگارتيمي مجاورسازي با پساب‌هاي صنعتي صورت گرفت. سپس غلظت فلز منگنز، ميزان جذب فلز و درصد كارايي پاكسازي ريزجلبك به وسيله سنجش جذب اتمي انجام شد. همچنين، براي توالي‌يابي نوكلئوتيدي ژن زيراحد آلفافيكوسيانين از ريزجلبك اسپيرولينا، آنزيم‌هاي برشي طراحي شد. سپس براي تأييد آغازگرها از نرم‌افزار Clonewin استفاده شد و قطعه مورد نظر به صورت مجازي درون ناقل بياني قرار گرفت.  يافته ها: نتايج ارزيابي جذب اتمي نشان داد كه پس از مجاورسازي اسپيرولينا با پساب‌هاي صنعتي به مدت يك ساعت، كاهش معناداري در حجم فلز سنگين منگنز اتفاق افتاد كه با افزايش مدت زمان مجاورسازي به ميزانِ 3 ساعت، جذب زيستي بيشتري توسط اسپيرولينا از پساب‌هاي صنعتي صورت گرفت. همچنين نتيجه توالي ژن زيرواحد آلفافيكوسيانين، 100٪ همولوژي با توالي ژن زيرواحد آلفافيكوسيانين موجود در بانك ژن را نشان داد. نتيجه گيري: بنابراين، اسپيرولينا پلاتنسيس توانايي جذب فلز منگنز در پساب صنعتي حاصل از كارخانجات را دارد و جهت همسانه‌سازي و بيان ژن هاي زيرواحدآلفا مي توان از ناقل‌هاي بياني متفاوت استفاده كرد.