بررسي روش‌هاي بازيافت ضايعات بتني (مطالعه مروري)

زمينه و هدف: ضايعات ساخت‌وساز و تخريب، از جمله پرحجم‌ترين ضايعات شهري بوده كه غالباً از جنس بتن هستند. با توجه به حجم بالاي اين ضايعات، ضروريست تا از استراتژي بازيافت براي مديريت‌ ضايعات ساختماني استفاده كرد. بازيافت، سه مزيت عمده؛ از جمله كاهش تقاضاي منابع طبيعي، كاهش هزينه توليد انرژي و افزايش ظرفيت محل‌ دفن را دارا مي‌باشد كه ميتواند تا حد زيادي مديريت ضايعات بتني را راحت‌تر كند. بر اين اساس، هدف از مطالعه حاضر، مروري بر روش‌هاي بازيافت ضايعات بتني مي‌باشد. مواد و روش‌ها: در جستجوي اوليه مقالات، جمعاً 74 مقاله از سال 2005 تا 2022 ميلادي يافت شد كه پس از حذف موارد تكراري، اين تعداد به 50 رسيد. سپس در مرحلۀ غربالگري، عنوان و چكيده مقالات بررسي شد و در انتها، تعداد 28 مقاله باقي ماند. سپس براي دستيابي به مقالات مرتبط، متن كامل مقالات غربال‌شده مورد بررسي قرار گرفت و در نهايت، 22 مقاله باقي ماند كه در مطالعه حاضر، استفاده شد.  يافته ها: سنگدانه‌هاي بازيافت‌شده، معمولاً كاربرد محدودي در صنعت ساخت‌وساز دارند؛ اما تكنولوژي‌هاي مورد بحث در اين مطالعه، مي‌توانند باعث افزايش كيفيت سنگدانه‌هاي بازيافت‌شده شوند و بنابراين مي‌توان از اين سنگدانه‌ها، در مصارف بهتر و بيشتري استفاده كرد. نتيجه گيري: براي پيشرفت امر بازيافت ضايعات ساختماني، پيشنهادهايي؛ از جمله تخريب اصولي ساختمان‌ها، بازنگري در روش‌هاي ساخت‌وساز و تشويق به طراحي سازه‌ها در جهت پتانسيل‌هاي معماري بومي مطرح است. ابزار‌هاي اصلي براي رسيدن به اين اهداف نيز؛ شامل حمايت دولت، افزايش آگاهي عمومي، تأسيس سيستم اداري براي مواد بازيافت‌شده، تصويب قوانين مربوطه و ابداع روش‌هاي ساخت‌وساز در جهت قابليت‌هاي محلي مي‌باشد.