اهميت نيروي دريايي حوزه خليج فارس در ترتيبات نظامي و امنيتي منطقه اي دوره پهلوي

با تاسيس سلسله پهلوي ، خليج فارس و درياي عمان در سياست هاي داخلي و بين المللي ايران جايگاه ويژه اي يافت. اين حوزه استراتژيك پهناور آبي به صورت راهبردي برتحقق برنامه هاي سياسي، اقتصادي و بخصوص ترتيبات نظامي كوتاه مدت و بلند مدت ايران تاثير مي گذاشت. با ارتقاي جايگاه اين منطقه، لزوم دستيابي ايران به يك نيروي دريايي قدرتمند، ضرورت يافت. از دهه 40ش/ 60 م در يك روند تدريجي، ايران داراي يكي از نيرومندترين ناوگان نظامي در سطح خليج فارس تا اقيانوس هند شد. اين نيرو، ابزاري كارآمد براي اجراي سياست هاي تدافعي و نقش آفريني جديد امنيتي ايران در منطقه خليج فارس و درياي عمان محسوب مي گرديد.اين پژوهش با روش توصيفي- تحليلي و براساس مطالعۀ كتب، اسناد، بايگاني‌هاي متعدد داخلي و نشريات گوناگون ايران در دورۀ مذكور انجام شده است و هدف از آن شناخت نقش آفريني دريايي عصر پهلوي و اثبات حاكميت نظامي و امنيتي مثبت عناصر ايراني در منطقه خليج فارس و درياي عمان مي باشد. و در پي پاسخ به اين سوال است كه نيروي دريايي ايران چه نقشي در اجراي عملي ترتيبات دفاعي و امنيتي ايران عصر پهلوي در منطقه خليج فارس داشته است؟و در پايان به اين نتيجه مي رسد كه دستيابي به قدرت و سيادت دريايي موجب گرديد تا ايران به صورت بالقوه و بالفعل توانايي انجام و تحقق سياست هاي نظامي و امنيتي خود را اين منطقه داشته باشد كه بدون آن، نيل به اين اهداف و حفظ منافع و دفاع از آب ها و مرزهاي دريايي كشورامكان پذير نبود.