تحليل راهبردهاي تاب‌آوري روان‌شناختي منابع انساني در سازمان‌هاي آموزشي با استفاده از روش دي‌متل

هدف پژوهش حاضر شناسايي و اولويت بندي راهبردهاي تاب آوري روان‌شناختي منابع انساني در سازمان هاي آموزشي بود. اين پژوهش ازنظر هدف كاربردي و ازلحاظ نوع شناسي پژوهش در زمره پژوهش هاي آميخته با رويكرد كيفي و كمي در پارادايم استقرايي-قياسي است. جامعه آماري اين پژوهش در بخش كيفي اساتيد دانشگاهي و خبرگان در حوزه مديريت آموزشي، مديريت منابع انساني و رفتار سازماني بود كه با توجه به هدف پژوهش، نمونه گيري در اين پژوهش به‌صورت هدفمند با استفاده از تكنيك گلوله برفي و به تعداد 19 نفر انجام شد. جامعه آماري اين پژوهش در بخش كمي مديران ارشد و مياني و كاركنان ستادي دانشگاه اروميه بودند كه با بهره گيري از روش نمونه گيري غيراحتمالي در دسترس 67 نفر در اين پژوهش مشاركت كردند. در بخش كيفي، داده هاي به‌دست‌آمده از مصاحبه ها و تحليل با نرم افزار MAXQDA2020 منجر به استخراج 14 راهبرد تاب آوري روان‌شناختي منابع انساني شد و تحليل بخش كمي با استفاده از روش دي متل انجام پذيرفت. بر اساس تحليل دي متل مديريت تنش، اهميت بازخورد، ارتقاي كيفيت زندگي كاري و ارتباطات اثربخش گوياي راهبردهايي بودند كه بيشترين نفوذ را بر روي ساير راهبردها دارند. چابكي استراتژيك، توانمندسازي ساختاري، مديريت افقي و حمايت سازماني ادراك شده نيز نسبت به ساير راهبردها تحت نفوذ بيشتري قرار مي گيرند. لازم به ذكر است توانمندسازي روان‌شناختي، مديريت افقي، مديريت تنش و ارتباطات اثربخش راهبردهايي هستند كه هم نفوذكننده و هم تحت نفوذ ساير راهبردها مي باشند.