ارزيابي چالش‌هاي اثرگذار بر تغيير الگوي اسكان و پيامدهاي آن بر ساختار توسعه پايدار مناطق مرزي مطالعه موردي: كلان‌شهر اروميه

زمينه و هدف: برآيند برنامه‌ريزي‌هاي توسعه نشان مي‌دهد كه اهداف برنامه‌ريزي منطقه‌اي شامل دستيابي به توسعه پايدار، تعادل منطقه‌اي، توزيع مناسب فعاليت‌ها و استفاده حداكثر از قابليت‌هاي محيطي محقق نشده است. پژوهش حاضر با هدف ارزيابي چالش‌هاي اثرگذار بر تغيير الگوي اسكان و پيامدهاي آن بر ساختار توسعه پايدار مناطق مرزي انجام شد. روش: اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت، تحليلي و اكتشافي است. شيوه‌هاي گردآوري مبتني بر پيمايش و مصاحبه است. جامعه آماري شهروندان كلان‌شهر اروميه و روش نمونه‌گيري خوشه‌اي است. جهت تحليل نتايج از ضريب همبستگي پيرسون، T تك نمونه‌اي، تحليل واريانس و آزمون تعقيبي شفه و معادلات ساختاري استفاده‌شده است. يافته‌ها: مطابق نتايج، تهديد منابع آب منطقه‌اي، ناپايداري منابع اكولوژيك، فقدان فرهنگ مشاركت در برنامه‌ريزي، تأمين بودجه و مديريت توسعه و تداوم گرمايش، 4 چالش اصلي اثرگذار بر الگوي اسكان خواهند بود. مطابق نتايج بين ميزان تغييرات الگوي اسكان با سطح توسعه پايدار ارتباط معناداري وجود دارد. در بافت حوزه مداخله مستقيم و حوزه فراگير به ترتيب با ضرايب همبستگي 0.894 و 0.761 مثبت و معنادار است اما در بافت حوزه فراگير با ضريب 0.347- منفي و معنادار مي‌باشد. نتايج: ميزان سطح توسعه پايدار در دو بافت حوزه مداخله و فراگير از ملاك (70) پايين‌تر است اما حوزه بلافصل از مقدار ملاك بالاتر است. با توجه به نتايج آزمون ANOVA، سطح معني‌داري متغير بافت شهري و سه مؤلفه آن (sig 0/05) اختلاف معناداري بين چالش‌هاي اثرگذار و مؤلفه‌هاي آن بر توسعه پايدار بافت‌هاي 3 گانه شهر وجود دارد.