معرفي و بررسي ويژگي‌ هاي زباني مثنوي شكر باغ ناطق نيلي

شكرباغ يكي از دو اثر موجود سيدرضابخش موسوي (ناطق نيلي)، بالغ بر سه هزار بيت و در وزن خسرو و شيرين نظامي و يوسف و زليخاي جامي است. موضوع اصلي اين مثنوي، ماجراي عشقي ميان شاعر و بانويي به نام «نساگل» است؛ اما موضوعاتي ديگر ازقبيل حمد، نعت، منقبت، مدح، شكوائيه، وصف، عشق، نصيحت حاكِم و مسائل اجتماعي، فرهنگي و سياسي حاكم بر جامعه در اين منظومه بازتاب يافته و با عناصر متنوع بلاغي نيز آراسته ‌شده‌ است؛ البته از نگاه ويژگي‌هاي زباني، كه اين مقاله به آن هدف ترتيب داده شده ‌است، نيز تأمل‌ برانگيز است؛ تفاوت‌هايي در تركيب‌ سازي و برجسته‌سازي‌هايي در سطح واژگان ديده مي‌شود كه چه ازلحاظ تركيب و چه ازنظر معنا با آنچه در لغت‌نامه‌ها ثبت شده است، متفاوت مي‌نمايد؛ اين تفاوت‌ها تنها در بعضي اوقات ويژگي گويشي دارد؛ همچنين در اين اثر، حذف و جابه‌جايي اجزاي جمله و فعل‌هاي مركب ديده مي‌شود؛ ازسوي ديگر، در برخي ابيات سكتة وزني و قافيه معيوب ديده مي‌شود كه گاهي به ‌سبب ويژگي سبكي و زباني شاعر و توجه او به صنعت‌پردازي است و گاهي به‌علت تنگناي وزن و گاهي نيز برخاسته از بي‌دقتي نسخه‌بردار است.