مدل‌‌يابي علي ادراك درد در مبتلايان به بيماري ميگرن بر اساس عدم تحمل پريشاني با نقش ميانجي ترس از پيشرفت بيماري: يك مطالعه توصيفي

زمينه و هدف: ميگرن دومين اختلال عصبي همراه با درد عميق بوده و طيف وسيعي از مشكلات را براي افراد مبتلا و اطرافيان آن ها به وجود مي‌آورد. لذا هدف از اين پژوهش مدل يابي علي ادراك درد در مبتلايان به ميگرن بر اساس عدم تحمل پريشاني با نقش ميانجي ترس از پيشرفت بيماري بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع توصيفي است و جامعه آماري شامل كليه افراد داراي ميگرن مراجعه كننده به كلينيك‌ها و مطب متخصصان اعصاب شهر مشهد در سال 1401 بودند كه تعداد 200 نفر از مراجعه كنندگان به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به پرسش‌نامه هاي تحمل پريشاني هيجاني Simons و Gaher، ادراك درد Melzack و ترس از پيشرفت بيماري Herschbach و همكاران پاسخ دادند. به منظور تجزيه وتحليل داده ها از مدل يابي معادلات ساختاري استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه نمره ادراك درد با نمره ترس از پيشرفت بيماري (r=0.470, p 0.01) ارتباط مثبت و معني‌دار و با نمره تحمل پريشاني (r=-0.425, p 0.01) ارتباط منفي و معني‌دار دارد. هم چنين، عدم پريشاني عاطفي با تأثير بر ترس از پيشرفت بيماري به طور غيرمستقيم نيز با ادراك درد ارتباط داشت.نتيجه گيري: يافته ها نشان داد ترس از پيشرفت بيماري نقش ميانجي بين عدم تحمل پريشاني و ادارك درد در مبتلايان به بيماري ميگرن دارد. روان شناسان و متخصصان با در نظر داشتن ارتباط ادارك درد و عدم تحمل پريشاني و ترس از پيشرفت بيماري در ميگرن مي توانند از بهبود اين عوامل استفاده كنند تا تأثير ساير روش ها براي درمان ميگرن را افزايش دهند.