طراحي الگوي سياست‌گذاري نمايشي در صنعت بانكداري

هدف از انجام اين مطالعه طراحي الگوي سياست‌گذاري نمايشي در صنعت بانكداري بوده است. روش پژوهش حاضر براساس رويكرد آميخته و به صورت كيفي و كمي در پارادايم استقرايي- قياسي است. جامعه كيفي موردمطالعه در پژوهش حاضر را كليه اساتيد دانشگاهي در حوزه مديريت دولتي، مديريت بانكداري، مديريت استراتژيك به همراه اعضاي هيئت‌مديره و مديران عامل بانك هاي كشور تشكيل دادند كه تعداد مشاركت كنندگان در اين مطالعه 18 نفر بوده اند. تجزيه وتحليل داده ها در بخش كيفي با استفاده از روش تحليل محتواي كيفي صورت گرفت. مدل‌سازي، سطح بندي و برقراري ارتباط مفهومي ميان ابعاد سياست‌گذاري نمايشي با استفاده از روش مدل‌سازي ساختاري تفسيري انجام گرفت. جامعه آماري كمي مطالعه را اعضاي هيئت‌مديره و مديران ارشد بانك هاي كشور تشكيل دادند. نمونه گيري با استفاده از روش غيراحتمالي در دسترس صورت گرفت. در اين راستا تعداد 40 نفر از جامعه آماري موردنظر به‌عنوان نمونه پژوهش تعيين شدند. يافته هاي حاصل از انجام اين مطالعه نشان داد كه فرهنگ‌سازماني، ويژگي هاي شخصيتي مديران، اقتضائات محيطي، سياست زدگي، هوش عاطفي، سبك مديريت تظاهرگرايانه، سوداگري، عدم مطالبه گري، جهت دهي هدفمند افكار عمومي، عملكرد ويتريني، شرايط سازماني و جوسازماني به‌عنوان ابعاد اصلي سياست‌گذاري نمايشي در صنعت بانكداري مطرح هستند