اثر استفاده آني از كفي آنتي پرونيت بر فركانس فعاليت عضلات در افراد داراي بازسازي رباط صليبي قدامي و پاي پرونيت طي دويدن

زمينه و هدف: بازسازي رباط صليبي قدامي فعاليت عضلات را طي اجراي فعاليت‌هاي متوسط مانند راه رفتن دوباره برقرار مي‌كند، با اين حال مشخص نيست در طي فعاليت‌هاي ورزشي مانند دويدن عملكرد عضلات در اين افراد تعديل مي شود يا خير؟ بنابراين هدف از مطالعه حاضر بررسي اثر استفاده آني از كفي‌ آنتي پرونيت بر فركانس فعاليت عضلات در افراد مبتلا به بازسازي رباط صليبي قدامي با پاي پرونيت طي دويدن بود.روش كار: نمونه آماري اين مطالعه شامل 13 فرد مبتلا به بازسازي رباط صليبي قدامي با پاي پرونيت با ميانگين سني 4.5±23.2 سال و 13 فرد سالم با ميانگين سني 22.9±4.1 سال بود. در طول هر دو مرحله پيش و پس از آزمون، شركتكنندگان با پاي برهنه در محيط 18 متري با سرعت ثابت 5±3.3 متر بر ثانيه دويدند. فعاليت عضلات با استفاده از سيستم الكترومايوگرافي در دو شرايط بدون كفي و پوشيدن كفي آنتي پرونيت طي دويدن ثبت شد. براي تجزيه و تحليل آماري از آزمون تحليل واريانس دوسويه با اندازه‌گيري‌هاي مكرر (ANOVA) استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد فركانس عضله پهن مياني در گروه بازسازي رباط صليبي قدامي با پاي پرونيت نسبت به گروه سالم در مرحله تماس پاشنه بيشتر مي باشد (0.024=p). همچنين، نتايج نشان دهنده افزايش معنادار فركانس عضله راست راني طي فاز تماس پاشنه بعد از استفاده از كفي آنتي پرونيت بود (0.014=p). نتيجه گيري: نتايج حاصل از پژوهش حاضر نشان دهنده تغيير معنادار فعاليت عضلات چهارسراني، همسترينگ، سريني مياني و دوقلو در هنگام استفاده از كفي آنتي پرونيت در افراد داراي بازسازي رباط صليبي قدامي همراه با پاي پرونيت بود، و احتمالاً با توجه به اهميت كلينيكي مي تواند مفيد باشد.