اثربخشي روايت درماني بر اضطراب اجتماعي بدني در زنان مبتلا به چاقي و اضافه وزن

زمينه و هدف: باتوجه به شيوع روز افزون چاقي و اضافه وزن و پيامدهاي روان شناختي حاصل از آن در جهان و كشورمان ايران، اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي روايت درماني بر اضطراب اجتماعي بدني در زنان مبتلا به چاقي و اضافه‌وزن انجام شد.روش كار: پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي، با طرح پيش آزمون- پس آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه پژوهش حاضر را كليه زنان مبتلا به چاقي و اضافه وزن شهر تبريز در سال 1402 تشكيل داد. 30 نفر با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل (در هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. اعضاي گروه آزمايشي روايت درماني را در 8 جلسه 90 دقيقه اي به صورت گروهي دريافت كرد و اعضاي گروه كنترل هيچ درماني را دريافت نكردند. ابزار مورد استفاده مقياس اضطراب اجتماعي بدني هارت و همكاران (1989) بود. داده هاي جمع آوري با آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر تجزيه و تحليل شد.يافته ها: تحليل داده‌ها نشان داد بين نمرات پس‌آزمون در دو گروه آزمايش و كنترل تفاوت معناداري وجود دارد (0.001 p). ميانگين اضطراب اجتماعي بدني در مرحله پيش آزمون به ترتيب براي گروه آزمايشي و كنترل 2.289± 44.33 و 3.063±43.67 بود و در مرحله پس آزمون 3.177±36.33 و 3.385±43.80 بود. نتايج نشان داد روايت درماني منجر به كاهش اضطراب اجتماعي بدني شده است (0.001 p). در مراحل پيگيري نيز معلوم شد اثرات روايت درماني ماندگار است (0.001 p).نتيجه گيري: به نظر مي‌رسد روايت درماني مي‌تواند باعث كاهش اضطراب اجتماعي بدني زنان مبتلا به چاقي و اضافه‌وزن شود، از اين رو احتمالاً در بهبود سلامت روان‌شناختي افراد مبتلا به چاقي و اضافه‌وزن مي‌تواند راهبرد مفيدي باشد.