پاسخ تعدادي از ارقام زراعي، توده‌هاي بومي گندم نان و دو گونه آژيلوپس به نماتد مولد زخم ريشهPratylenchus neglectus

نماتدهاي مولد زخم جنس Pratylenchus  بين ۱۰ نماتد مهم انگل گياهي دنيا قرار دارند. خسارت اقتصادي آن ها به عنوان سومين گروه خسارت زا، گاهي تا 85 درصد نيز مي رسد. در اين تحقيق، پاسخ ۱۰۰ توده بومي گندم نان بهاره، ۲۰ رقم زراعي و دو گونه Aegilops tauschii و Ae. cylindrica به نماتد مولد زخم P. neglectus تحت شرايط گلخانه اي در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي مورد ارزيابي قرار گرفت. تجزيه واريانس داده ها براساس مدل رياضي تجزيه واريانس يك طرفه انجام و براي مقايسه ميانگين ها از آزمون حداقل اختلاف معني داري (LSD) در سطح احتمال ۵ درصد استفاده شد. نتايج نشان داد تلقيح با نماتد منجر به كاهش معني دار در شاخص هاي رشدي ژنوتيپ ها گرديد. اثر ژنوتيپ و آلودگي با نماتد روي همه صفات فنوتيپي در سطح احتمال پنج درصد معني دار بود. براساس فاكتور توليدمثل ژنوتيپ ها به پنج گروه با RF 0/36 (مقاوم)، 0/58 – 0/36 (نيمه مقاوم)، 0/81 – 0/58 (متحمل)، 1/03 – 0/81 (نيمه حساس) و RF 1/03 (حساس) تقسيم شدند.  ده ژنوتيپ (8/2 درصد) به عنوان حساس، ۱۲ ژنوتيپ (9/83 درصد) به عنوان نيمه حساس، ۳۰ ژنوتيپ (24/59 درصد) به عنوان متحمل، ۴۹ ژنوتيپ (40/16 درصد) به عنوان نيمه مقاوم و ۲۱ ژنوتيپ (17/21 درصد) به عنوان مقاوم شناسايي شدند. ارتباط مستقيمي بين شاخص هاي مربوط به نماتد (RF و تعداد نماتد به ازاي وزن ريشه) و شاخص هاي رشدي گياهان بعد از آلودگي با نماتد مشاهده گرديد به طوري كه هر چقدر شاخص هاي نماتدي بيشتر بود، شاخص رشدي گياهان كمتر شد، اين موضوع نمايانگر تأثير معني دار نماتد بر ژنوتيپ هاي مورد مطالعه بود.