ارزيابي مقدماتي برخي قارچكش‌هاي انتخابي بر عوامل پوسيدگي ريشه درختان سيب در استان اصفهان

بيماري پوسيدگي ريشه و طوقه درختان سيب در مناطق مختلف جهان داراي اهميت است و ساليانه خسارت قابل توجهي به باغ هاي سيب در سراسر دنيا وارد مي كند. با توجه به حضور عوامل قارچي جديداً شناسايي شده در مناطق سيب كاري استان اصفهان، حساسيت گونه هاي Fusarium solani و F. oxysporum به عنوان فراوان ترين گونه هاي شناسايي شده زوال درختان سيب نسبت به قارچكش هاي معمول شامل تيلت، اميننت، كابريودو، كوليس، ارتيواتاپ، لاماردور، يونيفرم، فلينت، استروبي، رورال تي اس و توپسين ام در غلظت هاي 10، 25، 50، 100 و mg/l200 در شرايط آزمايشگاهي مورد ارزيابي قرار گرفت. قارچكش هاي لاماردور، رورال تي اس، ارتيواتاپ و تيلت به دليل ميانگين بازدارندگي رشد ميسليومي بيش از 50% در اغلب غلظت هاي مورد آزمايش در دو گونه Fusarium و قارچكش امينت در همه غلظت هاي مورد آزمايش در F. oxysporum در مقايسه با ساير قارچكش ها در شرايط آزمايشگاهي، تاثير بيشتري در مهار رشد ميلسيومي داشتند. اگرچه اجراي آزمون آزمايشگاهي در غربال گري اوليه قارچكش ها بسيار مفيد است اما به منظور توصيه قطعي يك قارچكش جهت كنترل بيماري، علاوه بر آزمون قارچكش ها در شرايط آزمايشگاه، اجراي آزمون در شرايط گلخانه و مزرعه نيز ضروري مي باشد.