سنجش سطح توسعه يافتگي دهستان‌‌هاي استان لرستان با استفاده از روش ويكور

توسعه صرفاً پديده اي اقتصادي نيست و بسياري از جوامع به منظور تقويت پايه هاي توسعه و رفع و تعديل عدم تعادل ها و انبوه مسائل و مشكلات اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي خود، نيازمند برنامه ريزي و شناسايي امكانات و منابع بالفعل و بالقوه شان هستند. پژوهش حاضر به منظور تعيين درجه توسعه يافتگي دهستان‌هاي استان لرستان و رتبه بندي آن ها بر اساس ميزان توسعه يافتگي با استفاده از روش آناليز ويكور و تاپسيس انجام شده است. در اين پژوهش با استفاده از آخرين آمار و اطلاعات مربوط به سال 1395 و بر اساس ادبيات موجود، صد و ده متغير در قالب هشت شاخص (آموزشي، جمعيتي، زيربنايي، اقتصادي، بهداشت و درمان، خدماتي، فرهنگي، رفاهي و عملكردي كشاورزي) مورد بررسي و مطالعه قرار گرفته است. نتايج حاكي از آن است كه توزيع امكانات و خدمات بين دهستان هاي اين استان به صورت ناهمگن صورت گرفته است؛ به طوري كه دهستان شيروان، رتبه اول را دارا بوده و عنوان منطقه توسعه يافته را كسب كرده است. دهستان هاي بازوند و گودرزي نيز رتبه هاي دوم و سوم را دارند كه جزء مناطق در حال توسعه محسوب مي ‏شوند و ديگر دهستان ها جزء مناطق نسبتاً محروم و محروم هستند. همچنين دهستان هاي گل‌گل، كرگاه غربي، رومياني، ژان، شيروان، ازنا، چالانچولان و چم‌سنگر به ترتيب در شاخص هاي آموزشي، جمعيتي، زيربنايي، اقتصادي، بهداشت و درمان، خدماتي، فرهنگي، رفاهي، عملكردي كشاورزي رتبه هاي اول را دارا بودند. استناد به يافته هاي اين پژوهش مي تواند به منظور بهبود مديريت و سياست‌گذاري توسعه دهستان‏ هاي مورد مطالعه در راستاي دستيابي به توسعه پايدار توسط سياست گذاران، برنامه ريزان و مديران ذي ربط مورد بهره برداري قرار گيرد.