اندازه گيري ميزان خوانش پذيري گزارش هاي مالي و فرضيه ابهام مديران

ميزان با اهميتي از اطلاعات حسابداري به صورت متن و نوشتار در اختيار استفاده‌ كنندگان از آن‌ ها قرار مي‌‌گيرد. اين موارد، جزئي جدايي ‌ناپذير از مجموعه گزارشگري مالي يك سازمان مي‌باشد و به استفاده‌ كنندگان از اطلاعات مالي كمك مي ‌كند تا تصوير مديريت از شركت را بدست آورند. ادبيات خاطرنشان ساخته است، مديران به عنوان نويسندگان گزارش‌هاي شركت، بيشترين تاثير را بر بخش نوشتار (كيفي) گزارش‌ها و ميزان خوانش‌پذيري آن‌ها مي‌گذارند. پژوهش حاضر با بكارگيري يك مدل نوين در سنجش ميزان  خوانش‌پذيري گزارش‌هاي مالي و از طريق تحليل داده‌هاي مربوط به گزارش‌هاي تفسيري مديريت و صورت‌هاي مالي 78 شركت‌ حاضر در بورس اوراق بهادار تهران با استفاده از روش تحليل همبستگي و رگرسيون، به بررسي ويژگي‌هاي عملكردي و ساختاري شركت با ميزان خوانش‌پذيري گزارش‌هاي منتشر شده مي‌پردازد. نتايج نشان‌دهنده، رابطه مثبت و معنادار ميزان بازده دارايي‌ها با خوانش‌پذيري گزارش‌هاي تفسيري مديريت مي‌باشد. در مقابل، تاثير مثبت و معنادار جريان‌هاي نقدي عملياتي بر خوانش‌پذيري گزارش‌هاي تفسيري مديريت ، تنها در سطح اطمينان 90% حمايت شده است. همچنين، همبستگي منفي و معناداري بين سن شركت و اهرم مالي با خوانش‌پذيري گزارش‌هاي تفسيري مديريت وجود دارد، اما هيچ همبستگي معناداري بين اندازه شركت و خوانش ‌پذيري گزارش ‌ها وجود ندارد.