بازطراحي ميراث صنعتي با رويكرد بهينه سازي بهره وري نور روز و آسايش بصري

اهداف: استفاده دوباره از بناهاي ميراثي بهترين استراتژي براي حفظ آن مي باشد. عدم توجه به بناهاي ميراث صنعتي به نسبت بناهاي ميراثي ديگر سبب تخريب آنان شده است در حاليكه با مقياس عظيم آن ميتوان كاربري متناسب داد. به علاوه اين بناها معمولا استاندارد هاي نور روز را براي سلامت و بهره وري فراهم نمي كنند. واكاوي وضعيت نور روز و چاره انديشي براي كاهش خيرگي و استفاده بهينه از نور روز به جاي نور مصنوعي مي باشد. روش ها: مطالعه موردي، ساختمان ديگ بخار قديم در مجموعه كارخانه نساجي قائمشهر در استان مازندران است. مدلسازي ساختمان با راينو و گرسهاپر انجام شده و نور روز در پلاگين‌ هاني بي و ليدي باگ براساس راديانس شبيه‌سازي شده است. پارامترهاي طراحي سايبان پنجره براي لوور افقي و عمودي به ترتيب پهناي تيغه ها، فاصله ي بين آنان و زاويه مورد بررسي قرار گرفته و براي قاب ، پهنا، در نظر گرفته شده است. اين پارامترها به روش بهينه سازي دستي مورد بررسي قرار گرفته و با بررسي دقيق و اعتبار سنجي به انتخاب بهتر سايبانِ براي بهره وري هر چه بهتر مي انجامد. يافته ها: به كمك سيستم هاي سايبان مي توان به كاهش خيرگي و همزمان وجود نور كافي در فضا دست يافت. از ميان سايبان ها لوور عمودي بيشترين تاثير را در كاهش خيرگي گزارش مي دهد. نتيجه گيري: نتيجه به عنوان راهنماي طراحي براي ساختمان هاي ميراث صنعتي در اقليم نيمه گرمسيري مرطوب ارائه مي شود تا با كمترين مداخله  بتوان از بنا استفاده دوباره كرد.