بررسي ضخامت استخوان آلوئول در نواحي قدامي فكين در افراد داراي مال اكلوژن هاي كلاس I و كلاس III

مقدمه: توجه به مورفولوژي استخوان آلوئول در طرح ريزي درمان هاي ارتودنسي اهميت بسزايي دارد هدف از مطالعه حاضر بررسي ضخامت استخوان آلوئول قدامي فكين در بيماران داراي مال اكلوژن هاي كلاس I و كلاسIII بود مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعي، تعداد 50 تصوير CBCT از فك بالا و 20 تصوير CBCT از فك پايين موجود در آرشيو يك مركز راديولوژي مورد بررسي قرار گرفت بيماران انتخاب شده به طور مساوي داراي مال اكلوژن هاي كلاس I يا كلاس III بودند ضخامت استخوان آلوئول در قدام فك بالا و پايين در سه ناحيه آپكس، وسط ريشه و كرست آلوئول در دو سمت باكال و لينگوال اندازه گيري شد براي بررسي روايي داده ها، 20% از تصاوير به صورت تصادفي انتخاب و اندازه گيري ها 10 روز بعد مجدداً انجام شد از آزمون تي مستقلو مجذور كاي براي آناليز داده ها استفاده شد يافته‌ها: بين بيماران دو گروه تفاوت آماري معني داري از نظر سن (0.448= P) و جنس (P=1 /00) وجود نداشت در فك بالا، ميانگين ضخامت استخوان در بيماران كلاس III در ناحيه باكالي كرست (P=0 /015) و پالاتالي آپكس (P 0/ 001) به طور معني داري كمتر و در ناحيه باكالي آپكس (P 0/ 001)به طور معني داري بيشتر از بيماران كلاس I بود در فك پايين، ميانگين ضخامت استخوان در بيماران كلاس III در ناحيه لينگوال بخش مياني (0.024 =P) و آپيكال (0.045 =P) ريشه به صورت قابل توجهي كمتر و در سمت باكال قسمت آپيكال ريشه (0.049 =P به صورت قابل توجهي بيشتر از بيماران كلاسI بود در ساير نواحي فك بالا و پايين، تفاوت قابل توجهي از نظر ضخامت استخوان بين دو گروه وجود نداشت (P 0/ 05) نتيجه‌گيري: ضخامت استخوان در نواحي باكالي كرست فك بالا و لينگوال فك پايين در افراد كلاس III نيازمند توجه بيشتر حين درمان‌هاي ارتودنسي مي‌باشد