مناقشات فقهي تشكيل بانك اسپرم

امروزه ذخيره ‌سازي اسپرم در بانك ‌هاي مخصوص اين كار به‌ منظور اهداي آن به زوج‌هاي نابارور يا به‌منظور بهره‌گيري آن براي صاحب اسپرم در زمان بروز حوادثي كه درصد باروري وي كاهش مي‌يابد، تشكيل مي‌شود. ايجاد و فعاليت اين بانك‌ها در كشورهاي اسلامي، مورد مداقه و مناقشات فقهي از سوي برخي انديشمندان قرار گرفته است؛ از جمله آنكه آيا دادوستد اسپرم، با توجه به نجاست و عدم ماليت آن و دريافت مبالغ فراوان در قبال واگذاري آن به اين بانك‌ها، صحيح است؟ آيا اهداي اسپرم بيگانه به زوج‌هاي نابارور، موجب تضييع حق هويت و از بين رفتن نسب كودكان متولد از اين اسپرم‌ها نيست؟ ذخيره‌سازي اسپرم و تزريق آن به رحم بيگانه يا تزريق آن به رحم همسر، بعد از وفات صاحب اسپرم، آيا با اصول و قواعد حاكم در فقه شيعه سازگاري دارد؟ پژوهش حاضر كه با روش تحليلي و توصيفي به بررسي اين مناقشات پرداخته، چنين نتيجه گرفته است كه اولاً با وجود منافع محلله و عقلايي در اهداي اسپرم، مانعي در دادوستد آن نيست، همان‌طور كه اهداي آن به زوج‌هاي نابارور سبب گم شدن نسب كودكان متولد از اين روش‌ها و نيز تضييع حق هويت آنان نمي‌باشد. ثانياً تزريق اسپرم به رحم بيگانه يا رحم همسر بعد از وفات صاحب اسپرم، حرمت تكليفي ندارد و هيچ‌ يك از مناقشات پيش ‌گفته به ‌لحاظ فقهي، مانعي براي ايجاد بانك اسپرم و بهره‌وري از آن نمي‌باشد.