سنجش واكنش شاخص رفاه سالانه به تورم ماهانه در ايران: كاربردي از الگوي تركيبي داده‌هاي با فركانس متفاوت

مهار تورم يكي از الزامات سياستگذاري‌هاي اقتصادي است. افزايش مداوم تورم مي‌تواند به تشديد فقر، نابرابري درآمد و حتي افزايش جرم منجر شود. از اين‌رو، مطالعات متعددي تورم را عاملي اثرگذار بر كاهش رفاه اقتصادي تشخيص داده‌اند. با توجه به اين‎كه در دهه‌هاي اخير، اقتصاد ايران گرفتار تورم شديدي بوده است، به نظر مي‌رسد كه وضعيت رفاهي مردم ايران واكنش سريعي نسبت به اين متغير داشته باشد و كاستن از فركانس داده‌ها مي‌تواند موجب كاهش توضيح ‏دهندگي الگو شود. در اين پژوهش كوشش شده است كه اثر تورم ماهانه بر رفاه اقتصادي در دوره زماني 1399-1351 مورد سنجش قرار گيرد. از آن‎جايي كه شاخص تركيبي رفاه اقتصادي نمي‌تواند در فركانسي بالاتر از سالانه مشخص گردد، استفاده از الگوي داده‌هاي تركيبي ضروري است. رشد اقتصادي نيز به عنوان متغير كنترل در الگو لحاظ شده است. نتايج برآورد حاكي از آن است كه تورم اثر منفي (نامطلوب) و رشد اقتصادي اثر مثبت (مطلوب) بر رفاه اقتصادي دارد. همچنين، اثر تورم به شكل‌ معناداري بزرگ‌تر از رشد اقتصادي است. به عبارتي ديگر، كنترل تورم در بلندمدت مي‌تواند در مقايسه با رشد اقتصادي اثر بزرگ‌تري بر سطح رفاه اقتصادي جامعه داشته باشد.