الزامات تحقق همگرايي منطقه اي در جهان اسلام: بررسي موردي نقش همكاري‌ هاي علمي

هدف: پاسخ به اين پرسش است كه نقش همكاري‌هاي علمي در دستيابي به همگرايي در جهان اسلام چيست؟ براي پاسخ به اين پرسش با تكيه بر چارچوب نظري همگرايي در قالب سياست همسايگي تلاش شده است نقش همكاري‌هاي علمي-دانشگاهي در مهيا ساختن زمينه هاي پايدار براي گسترش همگرايي در جهان اسلام بررسي شود. روش: مطالعات اسنادي مرتبط با تحليل و فراتحليل اسناد است.يافته‌ها: بيانگر آن است برقراري پيوندهاي ژئوپليتيك و ژئواكونوميك و گره خوردن سرنوشت كشورهاي اسلامي به يكديگر مهمترين نقش را در گسترش همكاري هاي علمي اين كشورها با يكديگر دارد.نتيجه گيري: مقاله آن است كه ارتقاي جايگاه كشورهاي اسلامي همسايه در همكاريهاي علمي مستلزم برنامه‌ريزي در سه سطح خرد(دانشمندان)، مياني(نهاد) و كلان(دولت) است.