تروريسم و حقوق شهروندي زنان اروپايي داعش در اردوگاه‌هاي سوريه

هدف: با پيدايش منزلت شهروندي، حاكميت ملزم گرديد تا برخورداري شهروندان از حقوق شهروندي را تضمين نمايد.  پس از شكست داعش، دولت‌هاي اروپايي با اين معضل مواجه شدند كه با زناني كه پس از شكست داعش در اردوگاه‌هاي الهول و روژ سوريه اسكان داده شدند، چه رفتاري نمايند. هدف پژوهش حاضر اين است كه بر روشن‌تر شدن مسئوليت كشورهاي اروپايي در قبال شهروندان خود در اردوگاه‌هاي الهول و روژ به‌طور خاص و وضعيت اضطراري حقوق بشري در شرايط فراسرزميني به‌طور عام ياري رساند.  روش‌شناسي: در اين پژوهش، از روش‌شناسي تبييني – توصيفي استفاده شده است. توصيفي است؛ زيرا به پيوستن زنان اروپايي به گروه داعش و تأثيرات آن بر حقوق شهروندي آن‌ها مي‌پردازد و تبييني است؛ زيرا با استفاده از نظريه آگامبن، به نتيجه علّي رابطه متغيرهاي مستقل و وابسته در فرضيه توجّه مي‌كند. براي گردآوري داده‌ها، از مقالات، كتاب­ها و اسناد حقوقي استفاده گرديده است.  يافته‌ها: كشورهاي اروپايي، با تعريف تروريسم به‌عنوان اقدامي كه بنيان رابطه ميان فرد و دولت را از بين‌ مي‌برد، از تضمين حق حيات، منع شكنجه و بازداشت خودسرانه زنان، پيوسته به داعش امتناع ورزيده‌‌اند و اين امر را به فرزندان اين زنان گسترش داده‌اند. اين امر سبب شده است تا اين افراد، به بدن‌هايي تقليل پيدا كنند كه هرگونه رفتاري با آن‌ها مجاز است. نتيجه‌گيري: باوجود اين كه زنان پيوسته به داعش، همچنان شهروندان كشورهاي اروپايي محسوب مي‌شوند؛ مقامات اين كشورها، تروريسم را به مرز سيال شهروندي تبديل كرده‌اند و از تضمين حقوق متناسب با منزلت شهروندي زناني كه در اردوگاه‌هاي الهول و روژ هستند، امتناع ‌ورزيده‌اند.