ايالات متحده و مهار كنش گري منطقه اي ايران در پرتو توافق ابراهيم

هدف: در سال 2020، ايالات متحده در واكنش به افزايش كنش گري ايران در خاورميانه پساناآرامي هاي عربي، با ميانجي گري بين امارات و اسرائيل و عادي سازي روابط دو هم پيمان منطقه اي خود در چهارچوب انعقاد پيمان ابراهيم، نقش برجسته اي ايفا نمود. پرسش اين است كه جايگاه ايران در نزد ايالات متحده به عنوان ميانجي در انعقاد توافق ابراهيم كجاست؟ روش شناسي: در نوشتار حاضر سعي خواهد شد، نقش امريكا در پيمان ابراهيم، با توجه به مهار منطقه اي ايران در چهارچوب نظريه موازنه سازي، مورد بررسي قرار گيرد. بر اين اساس تركيب روش توصيفي، تحليلي و تاريخي استفاده شده اند. يافته ها: اين توافق، با ميانجي گري ترامپ، براي واداشتن هر4 كشور مسلمان به پيمان نامبرده، را ه حل هايي داشت. اماراتي ها، به دنبال سلاح هاي پيشرفته ايالات متحده، بطور خاص هواپيماهاي F35 بودند، بحرين در پي جلب حمايت ايالات متحده عليه ايران، با تأييد ضمني عربستان بود. سودان، حذف نام خود از ليست تروريسم تحت حمايت دولت آمريكا، پس از 27 سال (بعد از حملات نايروبي و دارالاسلام) با كمك بسته كمكي بانك جهاني را دريافت كرد و شناسايي رسمي حاكميت سودان در صحراي غربي مورد مناقشه، نصيب سودان شد. نتيجه گيري: واشنگتن، سال ها پيش از اين توافق، به واسطه روابط نزديك سياسي – اقتصادي و با مشوق هاي مالي كه با طرفين اين پيمان داشته است؛ درنهايت توانست در سال 2020 به عنوان بازيگر عمده در آشكار كردن روابط پنهان امارات و اسرائيل گام بردارد و با واگذاري مسئوليتش به شركاي منطقه اي خود، آن ها را در جهت نيرويي توازن بخشي در برابر ايران تقويت كند و بار ديگر به بازطراحي رويكرد موازنه سازي خود بپردازد.