گذار عربستان سعودي به جايگاه «قدرت ميانه» و پيامدهاي آن بر نظم منطقه اي در خليج فارس

هدف: هرگونه تغيير و تحول راهبردي در محيط خليج فارس، به عنوان يكي از زيرسيستم‌هاي خاورميانه، براي تمامي كشورهاي حاشيه؛ از جمله جمهوري اسلامي ايران بسيار مهم است. يكي از تحولات در حال وقوع، تلاش عربستان براي پيشرفت، به منزلت و موقعيت جديدي به نام جايگاه «قدرت ميانه» است. اين ارتقا و تأثير آن بر نظم منطقه اي در خليج فارس، مورد توجه اين مقاله قرار گرفته است. روش شناسي:‌ مقاله با استفاده از روش توصيفي –  تحليلي انجام شده و گردآوري اطلاعات مقاله، با استفاده از روش كتابخانه اي و اسنادي انجام شده است. يافته ها: يافته‌هاي مقاله نشان مي‌ دهد؛ عربستان سعودي با اتّكا به جايگاه هويتي خود در جهان اسلام، دنياي عرب و بازتعريف هويت ملي و شبه‌مدرن و با افزايش شديد توانمندي نظامي و ظرفيت‌هاي اقتصادي و نيز عضويت در مجموعه‌هايي چون گروه 20 كه از مشخص هاي گذار به جايگاه قدرت ميانه است، به جايگاه قدرت ميانه ارتقا يافته و تلاش مي كند، جايگاه خود را به عنوان قدرت ميانه تثبيت كند. نتيجه گيري: گذار عربستان سعودي به جايگاه قدرت ميانه، تأثيرات خود بر نظم منطقه اي را در قالب ايجاد و تشديد نوعي رقابت براي موازنه سازي عربستان سعودي شده است. اين تلاش، براي موازنه سازي در خليج فارس در بين طيفي از دولت هاي منطقه گردد كه جمهوري اسلامي ايران، مستعدترين دولت براي موازنه عربستان سعودي است.