بررسي سرمايه‌گذاري خصوصي و دولتي بر رشد بخش سلامت در ايران: رويكرد رگرسيون گسستۀ لاجيت چندگانه

هدف مطالعۀ حاضر بررسي سرمايه‌گذاري خصوصي و دولتي بر رشد بخش‌سلامت در ايران است. براي اين‌منظور، مدل با رويكرد لاجيت چندگانه و براساس داده‌هاي سال‌هاي 1398-1360 مورد بررسي قرار گرفت. براساس نتايج مدل؛ با افزايش يك درصدي سرمايه‌گذاري خصوصي، رشد بخش سلامت 4% افزايش مي‌يابد. هم‌چنين با افزايش يك درصدي سرمايه‌گذاري دولتي، رشد بخش سلامت 7% افزايش مي‌يابد. از بين عوامل اقتصادي، رشد اقتصادي و نرخ بهره، به ترتيب منجر به افزايش 11% و 3% و سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي، نرخ ارز، نرخ تورم، به ترتيب منجر به كاهش 5%، 15% و 9% رشد بخش سلامت مي‌شوند. از بين عوامل اجتماعي، نرخ باسوادي منجر به افزايش 21% و ميزان ابتلا به ايدز منجر به كاهش 4% رشد بخش سلامت مي‌شوند. از بين عوامل محيطي، نرخ‌جمعيت (نرخ شهرنشيني) منجر به افزايش 0.3% رشد بخش سلامت مي‌شود. هم‌چنين بنابر مدل تعريف شده و بررسي اثرات نهايي، شاخص مخارج‌سلامت و شاخص بهداشتي (اميد به زندگي)، با رشد بخش‌سلامت مرتبط‌ هستند و افزايش اين دو شاخص سبب رشد سلامت در ايران مي‌شود. توجه به نقش حاكميتي در سرمايه‌گذاري‌هاي بخش دولتي و سودآوري سرمايه‌گذاري بخش‌خصوصي، ايجاد زمينه‌هاي مساعد براي دعوت و بهره‌برداري بهينه از سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي، توجه به نقش آموزش و تحصيلات با توجه به تأثير مثبت آن بر رشد سلامت و هم‌چنين پررنگ كردن نقش آموزش و ارائه خدمات‌درماني جديد و رايگان به بيماران مبتلا به ايدز، از پيشنهادهاي اين پژوهش در ارتقاء بخش سلامت در ايران است.