كوويد-19: بررسي جهش هاي مهم و تأثير آن ها بر كارآيي واكسن

مقدمه: پنوموني ناشناس ناشي از سندرم حاد تنفسي كروناويروس-2 (nCoV/SARS-CoV-2 2019) از شهر ووهان چين آغاز شد. اين ويروس در مقايسه با ساير عفونت‌هاي ويروسي كرونا از قدرت سرايت بيشتري برخوردار است و ژنوم آن تمام پروتئين‌هاي لازم براي ايجاد عفونت و تكثير را كد مي‌ كند. از جمله مهم ترين پروتئين ‌هاي ساختاري آن مي‌ توان به پروتئين ‌هاي اسپايك، پوششي، غشايي و نوكلئوكپسيد اشاره نمود كه جهش در آن ها، مخصوصاَ در پروتئين اسپايك، نقش مهمي در ايجاد واريانت هاي مختلف دارد. به عنوان مثال جهش ‌هاي E484K، L452R، S477N و F486V، از جمله جهش‌هاي مهمي هستند كه هنگام طراحي واكسن‌هاي مبتني بر پروتئين اسپايك در آينده مي ‌توانند مورد توجه باشند. اين جهش ‌ها ويژگي ‌هاي جديد و متفاوتي را به واريانت ‌هاي جديد مي‌دهند و به همين دليل فرآيند توليد واكسن براي اين ويروس با چالش ‌هاي فراواني رو‌به‌رو بوده است. شركت‌ هاي مختلفي در سراسر دنيا وارد رقابت براي ساخت واكسن شدند و در نهايت با توليد انواع واكسن‌ ها با اساس كار متفاوت، تا حد زيادي اين بيماري كنترل گرديد. اما جهش ‌هاي جديد در آينده هم چنان مي ‌توانند به واريانت ‌هاي متنوع و مقاوم در برابر واكسن‌ هاي موجود منتهي بشوند، و از اين جهت جوامع و دولت ‌ها را با چالش‌ هاي جدي رو‌به‌رو نمايند. نتيجه‌گيري: با اين تفاسير، نمي‌توان ظهور احتمالي واريانت‌هاي جديد SARS-CoV-2 در آينده را انكار نمود. با اين حال نمي‌توان پيش‌بيني دقيقي از محل ايجاد واريانت جديد داشت، در نتيجه انجام تحقيقات بر روي انواع در حال ظهور ضروري است تا در صورت ايجاد چالش‌هاي جديد، از قبل آمادگي لازم براي مقابله با آن در حد امكان وجود داشته باشد.