توالي سنگي، زمين‏‌شيمي و داده‏‌هاي ايزوتوپي Sr، Nd و Pb سنگ‏‌هاي آتشفشاني منطقه‌ مرشون، شمال ابهر (زيرپهنه‌ طارم- هشتجين)

منطقه‌ مرشون بخشي از زيرپهنه‌ ماگمايي طارم- هشتجين در پهنه‌ البرز باختري- آذربايجان به‌شمار مي‌رود. اين منطقه دربرگيرنده‌ توالي آتشفشاني- رسوبي ائوسن، شامل تناوب توف‏‌ و گدازه‏‌هاي اسيدي و حد واسط است كه توده‏‌هاي گرانيتوييدي ائوسن بالايي آنها را قطع كرده‏‌اند. بررسي‌هاي سنگ‏‌شناسي و رده‏‌بندي شيميايي گدازه‏‌هاي اين مجموعه نشان‌دهنده‌ تركيب بازالت‌آندزيتي، آندزيت، داسيت، ريوداسيت و ريوليت براي اين سنگ‏‌هاست. اين سنگ‏‌ها سرشت كالك‏‌آلكالن پتاسيم بالا دارند. در نمودارهاي بهنجارشده عنصرهاي كمياب نسبت به تركيب گوشته‌ اوليه، اين سنگ‏‌ها الگوي مشابهي دارند كه مي‏‌تواند نشان‌دهنده‌ ارتباط زايشي آنها باشد. اين نمودارها آنومالي مثبت LILE را همراه با بي‏‌هنجاري منفي عنصرهاي HFSE نشان مي‏‌دهند. الگوي عنصرهاي خاكي كمياب بهنجارشده نسبت به تركيب كندريت الگويي نسبتاً پرشيب تا كم‏‌شيب و غني از LREE با نسبت بالاي LREE/HREE را نشان مي‌دهد كه در آن نسبت‌هاي (La/Yb)N و (La/Sm)N به‏‌ترتيب برابربا 30.1- 3.8 و 8.25- 1.2 هستند. داده‏‌هاي ايزوتوپي Sr (0.70485-0.70622), Nd (0.512695-0.712733), و Pb (206Pb/204Pb, 207Pb/204Pb, و 208Pb/204Pb به ترتيب برابر با 18.743-18.803, 15.5938-15.6112 و 38.8138-18.0721 نشان‌دهنده‌ نقش غالب گوشته در پيدايش اين سنگ‏‌هاي حد واسط هستند. مجموعه اطلاعات به‌دست‌آمده از بررسي‌هاي صحرايي، سنگ‏‌شناختي، زمين‏‌شيمي، ايزوتوپي و نمودارهاي تمايز محيط‏‌هاي زمين‏‌ساختي نشان مي‏‌دهند گدازه‏‌هاي حد واسط- اسيدي منطقه‌ مرشون در ارتباط با گوشته‌ سنگ‌كره‌اي غني‏‌شده زيرقاره‏‌ايِ مرتبط با فرورانش و احتمالاً در ارتباط با فرايند جدايش و فرورفتن بخش زيرين سنگ‌كره‌ پديد آمده‏‌اند.