سازوكار جبران خسارت ناشي از سوانح خودروهاي خودران

توليد و عرضۀ خودروهاي خودران از رؤيا به واقعيت پيوسته و استفاده از اين نوع خودروها در بسياري از كشورها رو به گسترش است. در پيشرفته‌ترين نوع اين خودروها، سامانۀ كنترل و هدايت خودرو به‌طور كامل جاي عامل انساني را گرفته است. از‌اين‌رو، قطع نظر از مباحث مرسوم موضوع حقوق مسئوليت مدني، آنچه در بدو امر جلب توجه مي‌كند سازوكار جبران خسارت ناشي از حوادث اين‌گونه خودروهاست. بر اين اساس پرسشي كه در پي پاسخ آن هستيم اين است كه اگر مسئوليت بيمه‌گر مبتني بر تعاون اجتماعي باشد؛ آيا نظام جبران خسارت ناشي از حوادث خودرويي كه در حال حاضر در نظام حقوقي ايران حكم‌فرماست مي‌تواند پاسخ‌گوي جبران خسارت حوادث ناشي از اين‌گونه خودروها هم باشد؟ بر اساس نتايج حاصل از تحقيق حاضر كه با استفاده از روش تحليلي ـ توصيفي انجام شده است با تبيين مبناي مسئوليت مقرر در «قانون بيمه اجباري خسارت وارد شده به شخص ثالث مصوب 1395/2/20» بر مبناي «تعاون اجتماعي»، پاسخ مثبت است.