رويكردها و درمان بيماران در آب مرواريد مادرزادي: يك مقاله مروري

كاتاراكت كودكان يكي از علل اصلي نابينايي در دوران كودكي است. براساس گزارش سازمان جهاني بهداشت در سال 2001، كاتاراكت مادرزادي مسئول حدود 20%-5 موارد نابينايي اطفال در جهان براساس مناطق جغرافيايي مختلف مي‌باشد. كاتاراكت در كودكان مي‌تواند به‌صورت يك‌طرفه يا دوطرفه، مادرزادي يا اكتسابي، با الگوهاي ارثي خاص يا به‌صورت اسپوراديك ظاهر شود. علاوه‌براين، اين وضعيت مي‌تواند پايدار يا پيش‌رونده باشد. آب مرواريد مادرزادي مي‌تواند با بيماري‌هاي سيستميك خاصي همراه باشد، يا ممكن است در چشم يك كودك سالم رخ دهد. كاتاراكت درمان‌نشده در كودكان منجر به بار اجتماعي، اقتصادي و عاطفي فوق‌العاده‌اي براي كودك، خانواده و جامعه مي‌شود. نابينايي مربوط به كاتاراكت كودكان را مي‌توان با شناسايي زودهنگام و مديريت مناسب درمان كرد. مديريت آب مرواريد كودكان يك چالش است. افزايش مشكلات حين عمل نسبت به بزرگسالان، تمايل به افزايش التهاب پس از عمل، همراهي با عوارضي مانند گلوكوم آفاكي و عروق جنيني پايا، تغيير وضعيت انكساري چشم، و تمايل‌ به ايجاد آمبليوپي، همگي باعث پيچيدگي دستيابي به بينايي خوب مي‌شوند. جراحي كاتاراكت اطفال طي سال‌ها تكامل يافته است و با بهبود دانش درمورد شيفت ميوپي و رشد محوري، نتايج اين بيماران قابل‌پيش‌بيني‌تر شده است. نتايج مطلوب نه‌تنها به جراحي موثر، بلكه به مراقبت‌هاي دقيق پس از عمل و توان‌بخشي بينايي نيز بستگي دارد. ازاين‌رو، اين تلاش تركيبي والدين، جراحان، متخصصان بيهوشي، متخصصان اطفال و اپتومتريست‌ها است كه مي‌تواند تفاوت را ايجاد كند.