بررسي زمان و ميزان بروز هماتوم پس از آنژيوگرافي و فاكتورهاي مرتبط با آن در مركز قلب مازندران

زمينه و هدف: آنژيوگرافي كرونر يك روش انتخابي براي تاييد يا رد بيماري عروق كرونر و تصميم‌گيري درمورد برنامه درماني است. مطالعه حاضر با هدف بررسي زمان بروز هماتوم پس از آنژيوپلاستي و بررسي تاثير عوامل مختلف بر بروز هماتوم انجام شد. روش بررسي: مطالعه حاضر به‌روش كوهورت آينده‌نگر در فاصله زماني 1400 تا 1401 در مركز قلب مازندران انجام گرفت. جمعيت موردمطالعه بيماراني كه تحت آنژيوپلاستي ازطريق شريان فمورال قرار گرفته‌اند، بودند. خروج شيت درصورت ACT كمتر از 180-150 با اعمال فشار با دست بر پروگزيمال محل پانكچر به‌مدت 20-15 دقيقه و اطمينان از هموستاز كافي انجام شد. سپس سونوگرافي محل پانكچر پيش از كشيدن شيت/يك و شش ساعت پس از كشيدن شيت انجام شده و پس از جمع‌آوري اطلاعات، داده‌ها موردبررسي قرار گرفتند. يافته‌ها: 200 بيمار موردبررسي قرار گرفتند كه از اين ميان (22%)44 نفر، دچار هماتوم شدند. زنان بيشتر از مردان دچار هماتوم شدند(P 0/05). BMI و فشارخون در بيماران داراي هماتوم به‌ترتيب كاهش و افزايش داشتند (P 0/05). سن بيشتر، جنسيت زن، هماتوكريت كمتر و مدت‌زمان باقي‌ماندن شيت بيشتر، از عوامل موثر در افزايش سايز هماتوم بودند (P 0/05). در مدل رگرسيون لجستيك، با افزايش BMI شانس وقوع هماتوم كاهش پيدا كرد ((P=0.029, OR=0.831).نتيجه‌گيري: كنترل فشارخون و جلوگيري از افت هماتوكريت موجب كاهش بروز هماتوم در بيماران، پس از آنژيوگرافي مي‌گردد. همچنين جلوگيري از افت هماتوكريت و خارج‌سازي به‌موقع شيت مي‌توانند درصورت بروز هماتوم، از افزايش سايز آن جلوگيري كنند.