بررسي ميزان بروز ندول به‌عنوان يافته‌هاي درگيري ريه در عفونت كوويد-19 و مقايسه آن در سه مركز سي‌تي‌اسكن شيراز

زمينه و هدف: چندين يافته تيپيك و غيرمعمول با وضوح بالا (HRCT) كويد-19 مشاهده شد. هيچ مطالعه‌اي براي بررسي رابطه بين وجود ندول‌ها در اين بيماران و وضعيت بيمار وجود ندارد. مطالعه حاضر فراواني ندول‌هاي ريوي را در بيماران كوويد-19 از نظر وضعيت بيمار ارزيابي مي‌كند. روش بررسي: در اين مطالعه گذشته‌نگر-مقطعي تصاوير پزشكي بيماران مراجعه‌كننده به سه مركز وابسته به دانشگاه پزشكي شيراز (بيمارستان‌هاي نمازي، علي‌اصغر و شهيد فقيهي) جهت انجام HRCT كوويد-19 از فروردين تا شهريور 1399 با شرايط خوب، نامناسب و نسبتا خوب بررسي شدند. اطلاعات دموگرافيك بيمار، شكل ندول، تعداد، اندازه، محل، وجود كاويتاسيون و GGO در اطراف ندول ارزيابي و ثبت شد. يافته‌ها: در مجموع 20576 بيمار وارد مطالعه شدند. 2.1% موارد ندول ساليد داشتند. 96.76% آنها با GGO همراه بودند و 10.42% با يك حفره همراه بودند. در شرايط خوب، بيماران به‌طور قابل‌توجهي ندول‌هاي ساليد         بيشتري (3.46%) نسبت به سايرين نشان دادند. اندازه ندول‌ها در بيماران با وضعيت خوب (cm 1.8) به‌طور قابل‌توجهي بيشتر از بيماران نسبتا خوب (cm 1.22) يا بيماران با وضعيت نامناسب (cm 1.15) است. 79.86%، 12.5% و 7.64% از ندول‌ها به‌ترتيب متعدد، دوگانه/سه‌تايي و منفرد بودند. نتيجه‌گيري: فراواني ندول‌ها در HRCT بيماران با شرايط خوب به‌طور قابل‌توجهي بيشتر از بيماران با شرايط نسبتا خوب يا نامناسب بود. آنها همچنين داراي ندول‌هاي متعدد و بزرگتر بودند. آزمون ضريب-پيرسون همبستگي منفي كوچكي را بين وجود ندول‌ها و وضعيت بيمار نشان داد. به‌نظر مي‌رسد وجود آنها نشان‌دهنده ايمني بالاتر در برابر عفونت‌هاي ويروسي است. در پيگيري‌ها مشخص شد افرادي كه ندول داشتند در بخش مراقبت‌هاي ويژه بستري نشده‌اند.